تاثیر اسانس آنیسون بر خصوصیات بیوشیمیایی و عمرانبارمانی توت فرنگی رقم آلبیون

میوه توت فرنگی پس از برداشت، به سرعت دچار زوال شده و در برخی موارد به دلیل مدت زمان انتقال و بازاریابی، با کیفیت مناسب به دست مصرف کنندگان نمی رسد. بنابراین استفاده از ترکیبات طبیعی جهت افزایش ماندگاری و حفظ کیفیت آن ضروری به نظر می رسد، حساسیت میوه های توت فرنگی به صدمه های سرما یکی از مهمترین فاکتورهای است که انبارداری آنها را در دمای پایین برای مدت طولانی محدود می کند. تیمارهایی همچون اسانس ها با خاصیت آنتی اکسیدانی عمر انبارمانی را در میوه ها بالا می برد. در پژوهش حاضر به بررسی اثرات غوطه وری اسانس آنیسون روی کیفت و افزایش ماندگاری میوه توت فرنگی رقم آلبیون پرداخته شده است. میوه های توت فرنگی با اسانس صفر (شاهد)، ۲۵۰، ۵۰۰، ۷۵۰ میکرولیتر بر لیتر تیمار و در دمای ۱±۵ با رطوبت نسبی ۸۵ درصد برای مدت ۳۰ روز ذخیره شدند. پارامترهایی مانندکاهش وزن میوه، اسیدیته قابل تیتراسیون،pH ، موادجامدمحلول، ترکیبات فنلی، فلاونوئید، ظرفیت آنتی اکسیدانی (DPPH)، آنتوسیانین کل و میزان فعالیت آنزیم های پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز بررسی شدند. نتایج نشان دادند، کاهش وزن و آب از دست دهی، اسیدهای آلی در تمام تیمارها طی انبارمانی کاهش یافتند ولی در میوه های تیمار شده با اسانس ۵۰۰ میکرولیتر بر لیتر آنیسون کمترکاهش یافتند. میزان ترکیبات فنلی، اسیدیته قابل تیتراسیون، موادجامدمحلول، فعالیت آنزیم های پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز در میوه های تیمار شده با ۵۰۰ میکرولیتر بر لیتر، بیشتر از شاهد بود.

کلیدواژه ها:

کاهش وزن ، اسانس ، آنتوسانین ، پوسیدگی ، کیفیت میوه