اثر خشکی بر جوانه زنی بذر استبرق Calotropis procera L.)) و بهبود آستانه تحمل بذر به تنش خشکی

این گونه استبرق علی رغم توان تولید بذر زیاد، از تراکم کمی در اطراف بوته مادری برخوردار است. در شرایط نامساعد رویشگاههای بیابانی، جوانه زنی بذر و استقرار گیاهچه یک مرحله بحرانی برای بقاء گیاه میباشد. به منظور بررسی تاثیر خشکی بر جوانه زنی بذر استبرق، آزمایشات جوانه زنی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با آزمایش فاکتوریل در ۳ تکرار انجام شد، فاکتورهای آزمایش اول شامل محیط در ۲ منطقه (لامرد و سیستان و بلوچستان) و تیمار خشکی شامل (کلرید پتاسیم، نیترات پتاسیم و پلی اتیلن گلایکول) هر کدام شامل (کلرید پتاسیم و نیترات پتاسیم در ۹ سطح ۰، ۱-، ۳-، ۵-، ۷-، ۹-، ۱۱-، ۱۳- و ۱۵- بار و برای پلی اتیلن گلایکول در ۶ سطح ۰، ۱/۰-، ۳/۰-، ۵/۰-، ۷/۰- و ۹/۰- بار) و آزمایش دوم در ۲ سطح ( شاهد و ۲۰- بار برای کلرید پتاسیم و نیترات پتاسیم و ۱- بار برای پلی اتیلن گلایکول به مدت ۳ روز) جهت بهبود آستانه تحمل بذر به سطوح خشکی بود. نتایج نشان داد که اثر خشکی بر صفات جوانه زنی معنیدار بود. با افزایش تنش خشکی، درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، شاخص جوانه زنی و طول گیاهچه کاهش و میانگین مدت جوانه زنی افزایش یافت. نتایج نشان داد که تیمار بذرها با پیش تیمار، صفات جوانه زنی را بهبود بخشید. پیش تیمار KCL، KNO۳ و PEG حد آستانه تحمل خشکی و حد نهایی تحمل به خشکی را افزایش دادند، استفاده از این پیش تیمارها (KCL و PEGوKNO۳) حد آستانه تحمل خشکی و حد نهایی تحمل خشکی را افزایش دادند.

کلیدواژه ها:

استبرق ، بذر ، جوانه زنی ، تحمل خشکی