بررسی اثر کود آزومایت بر رشد و برخی ویژگی های فیزیولوژیکی دو رقم گوجه فرنگی(Lycopersicun esculentum) تحت تنش خشکی

به منظور بررسی اثر کود آزومایت بر رشد و برخی ویژگی های فیزیولوژیکی دورقم گوجه فرنگی(ازمیر و ایزوبلا) تحت تنش خشکی، آزمایشی گلدانی انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل تنش خشکی در سه سطح (آبیاری بر اساس ۱۰۰درصد ظرفیت مزرعه به عنوان شاهد، ۲/۳ و ۱/۳ ظرفیت مزرعه) و چهارسطح آزومایت(صفر، ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰گرم در هر گلدان) با چهار تکرار به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تنش خشکی سبب کاهش طول ساقه، سطح برگی، وزن تر و خشک گیاه، محتوای نسبی آب، کلروفیل کل، فتوسنتز و هدایت روزنه ای برگ، افزایش طول ریشه، نشت یونی و پرولین برگ شد. استفاده از آزومایت باعث افزایش طول ساقه و ریشه، سطح برگی، وزن خشک و تر گیاه، محتوای نسبی آب، پرولین، کلروفیل کل، فتوسنتز و هدایت روزنه ای و کاهش نشت یونی برگ در مقایسه با گیاهان شاهد در هر دو رقم شد. آنالیز واریانس اثر تنش خشکی و آزومایت را بر وزن ترگیاه، محتوای نسبی آب، پرولین، کلروفیل کل و فتوسنتز برگ معنی دار نشان داد. همچنین اثر تنش خشکی و رقم تاثیر معنی دار بر وزن تر گیاه، محتوای نسبی آب، پرولین، کلروفیل کل، فتوسنتز و هدایت روزنه ای داشت. علاوه بر این اثر متقابل آزومایت و رقم تاثیر معنی دار بروزن تر گیاه، محتوای نسبی آب، پرولین، کلروفیل کل و فتوسنتز برگ نشان داد. به طور کلی آزومایت درمقاومت به تنش خشکی گیاه گوجه فرنگی موثربود.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: آزومایت ، تنش خشکی ، محتوای نسبی آب ، فتوسنتز ، گوجه فرنگی