تاثیر سطوح مختلف شوری بر جوانه زنی و رشد گیاهچه ژنوتیپ های مختلف گندم

شوری یکی از اصلی ترین تنش های اسمزی است که رشد و تولید گیاه را از طریق تغییر در تعادل یونی و اسمزی محدود می کند. به منظور بررسی آثار تنش شوری بر جوانه زنی، رشد رویشی و برخی شاخص های جوانه زنی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۴ تکرار در سال ۱۳۸۹ در آزمایشگاه کشاورزی دانشگاه پیام نور ارومیه به اجرا در آمد. فاکتورهای آزمایش شامل ۸ ژنوتیپ شهریار، سرداری، سرداری ۳۹، سرداری ۱۰۱، زرین، اروند، fgs و آذر ۲ و ۶ سطوح شوری شامل ۰، ۲، ۴، ۸، ۱۲ و ۱۶ دسی زیمنس بر متر محلول کلرید سدیم بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که سطوح مختلف شوری اثر بسیار معنی داری را بر درصد جوانه زنی، وزن خشک ریشه چه، وزن خشک ساقه چه، وزن خشک گیاهچه، یکنواختی جوانه زنی، طول ساقه چه، شاخص مقاومت به شوری و طول ریشه چه داشتند. با افزایش شوری کلیه صفات فوق کاهش یافتند به طوری که بالاترین مقدار هریک از صفات فوق از تیمار شاهد و کمترین مقدار از سطح شوری ds/m ۱۶ بدست آمد. ژنوتیپ مختلف نیز در سطوح شوری مختلف، پاسخ های متفاوتی از خود نشان دادند و مقاومت های متفاوتی داشتند. ژنوتیپ زرین، اروند و سرداری نسبت به شوری تحمل بیشتری داشته و شوری حداکثر ds/m ۱۲ را تحمل می کنند و در شوری ds/m ۱۶ کاهش مقدار صفات این ژنوتیپ بیش از ۶۰ درصد بود و ژنوتیپ آذر ۲ و سرداری ۱۰۱ ژنوتیپ حساس به شوری می باشند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: گندم ، ژنوتیپ ، تنش شوری ، جوانه زنی