الگوی تصمیم گیری مبتنی بر داده در مدیریت دولتی و سازمان های آموزشی: تبیین ابعاد، پیامدها، موانع اجرایی و راهکارهای تحول آفرین

پژوهش حاضر با هدف تبیین همه جانبه و عمیق الگوی تصمیم گیری مبتنی بر داده در پیوندگاه میان مدیریت دولتی نوین و نظام های آموزشی معاصر به انجام رسیده است. در دنیای پیچیده، متغیر و آکنده از عدم قطعیت امروزی، گذار ساختاری از مدیریت سنتی، دیوان سالارانه و متکی بر شهود فردی به سوی حاکمیت داده ها، شواهد و تحلیل های عینی، به ضرورتی اجتناب ناپذیر جهت صیانت از منابع عمومی و ارتقای اثربخشی نهادهای تربیتی تبدیل گردیده است. رویکرد حاکم بر این مطالعه از نوع مروری-تحلیلی پیشرفته و سنتز انتقادی ادبیات پژوهشی است که با واکاوی اسناد معتبر علمی و شواهد تجربی پایگاه های تخصصی داخلی و بین المللی تدوین شده است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که استقرار نظام مند فرآیندهای تحلیل داده در بدنه مدیریت آموزشی منجر به افزایش بهره وری عملیاتی، کاهش اتلاف منابع سازمانی، برقراری عدالت در تخصیص فرصت های یادگیری و ارتقای سطح عملکرد تحصیلی فراگیران می شود. با این وجود، عواملی هم چون کمبود سواد داده ای مدیران، وجود ساختارهای جزیره ای در سامانه های اطلاعاتی، فقدان فرهنگ شواهد محور و مقاومت های آشکار و پنهان سازمانی به منزله موانع اساسی در مسیر پیاده سازی این رویکرد شناسایی شدند. در پایان، راهکارهایی کاربردی پیرامون بازطراحی برنامه های آموزش مداوم مدیران، ایجاد داشبوردهای یکپارچه مدیریتی و استقرار نظام های پایش مبتنی بر تحلیل داده پیشنهاد گردیده است.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری مبتنی بر داده ، مدیریت دولتی نوین ، مدیریت آموزشی ، رهبری شواهد محور ، سواد داده ای ، بهره وری سازمانی.