تحول هویت تربیتی در مدارس عصر دیجیتال: از کنترل تا معناپردازی

ورود فناوری های نوین ارتباطی و ظهور هوش مصنوعی، ساختار سنتی رابطه «معلم–دانش آموز–محتوای تربیتی» را دگرگون ساخته است. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش تحلیل اسنادی، چالش های تربیتی نظام آموزش وپرورش ایران را در سه سطح «هویت یابی دانش آموزان»، «نقش مرجعیت معلم» و «برنامه درسی پنهان فضای مجازی» بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهد که غلبه رویه های حافظه محور و انضباطی در مدارس، در تقابل با سبک یادگیری سیال و غیرخطی نسل دیجیتال قرار دارد. نتیجه مقاله ارائه الگوی «تربیت تلفیقی انطباقی» بر مبنای چهار راهکار توانمندسازی فراتوانی های معلمان، بازطراحی بوم محتوای تربیتی، مشارکت اولیا در سواد فضای مجازی و تغییر نظام ارزشیابی از کمی به معنایی است.

کلیدواژه ها:

تربیت دیجیتال ، مرجعیت معلم ، هویت سیال ، آموزش وپرورش ایران ، برنامه درسی پنهان.