مدرسه آینده در مواجهه با عدم قطعیت؛ تبیین نقش آینده پژوهی و تصمیم سازی داده محور در بازطراحی نظام مدیریت آموزشی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SREDCONF02_524
تاریخ نمایه سازی: 10 آبان 1405
چکیده مقاله:
شتاب تحولات فناورانه، تغییر انتظارات نسل جدید و پیچیده تر شدن نیازهای یادگیری، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در الگوهای سنتی برنامه ریزی و مدیریت مواجه ساخته است. در چنین شرایطی، تصمیم گیری های مبتنی بر تجربه های گذشته، بدون توجه به روندهای نوظهور و سناریوهای احتمالی آینده، ممکن است توان پاسخگویی مدارس به تحولات پیش رو را محدود کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ظرفیت آینده پژوهی و تحلیل داده های آموزشی در ارتقای انعطاف پذیری مدیریتی و افزایش آمادگی مدارس برای مواجهه با تغییرات محیطی تدوین شده است. مسئله محوری این مطالعه، چگونگی تبدیل اطلاعات پراکنده آموزشی به شناخت راهبردی و تصمیم های اثربخش برای بهبود کیفیت عملکرد سازمان های آموزشی است.این پژوهش با رویکردی تحلیلی و آینده نگر، به بررسی روندهای اثرگذار بر مدیریت مدارس، از جمله تحول دیجیتال، تغییر الگوهای یادگیری، تنوع نیازهای دانش آموزان، تحولات مهارتی و ضرورت بازنگری در شایستگی های حرفه ای معلمان می پردازد. در این چارچوب، ابزارهایی نظیر تحلیل روندها، سناریونویسی، شناسایی پیشران های تغییر و بهره گیری از سامانه های تحلیل داده برای پشتیبانی از تصمیم گیری مدیریتی مورد توجه قرار می گیرند. بررسی ظرفیت این رویکردها نشان می دهد که استفاده نظام مند از اطلاعات مربوط به عملکرد تحصیلی، غیبت، مشارکت آموزشی و نیازهای یادگیری می تواند شناخت دقیق تری از وضعیت موجود مدارس فراهم آورد و زمینه شناسایی زودهنگام چالش های احتمالی را ایجاد کند. همچنین، تلفیق داده های آموزشی با روش های آینده پژوهی، امکان تدوین سناریوهای جایگزین، اولویت بندی منابع و طراحی برنامه های منعطف و متناسب با شرایط متغیر را افزایش می دهد.از سوی دیگر، حرکت به سمت مدیریت داده محور مستلزم توجه به چالش هایی همچون کیفیت و اعتبار اطلاعات، سوگیری الگوریتمی، امنیت داده ها، حفظ حریم خصوصی دانش آموزان و ضرورت پاسخگویی مدیران در قبال تصمیم های اتخاذشده است. نتایج تحلیل نشان می دهد که آینده نگری آموزشی زمانی اثربخش خواهد بود که فناوری از جایگاه ابزاری صرف خارج شده و در خدمت تقویت تفکر راهبردی، مشارکت ذی نفعان و تصمیم گیری مسئولانه قرار گیرد. بر این اساس، پژوهش حاضر بر ضرورت استقرار الگویی آینده نگر، مشارکتی و شواهد محور در مدیریت آموزشی تاکید می کند؛ الگویی که به مدارس امکان می دهد به جای واکنش منفعلانه به بحران ها، برای فرصت ها و چالش های آینده آمادگی نظام مند داشته باشند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
جعفر بلندی
دبیر رسمی آموزش و پرورش
معصومه محمدی
دبیر رسمی آموزش و پرورش
فرخنده روز افزون
دبیر رسمی آموزش و پرورش
علی صالح آبادی
دبیر رسمی آموزش و پرورش
نازنین متولی
دبیر رسمی آموزش و پرورش