بازخوانی انتقادی پارادوکس قهرمان سازی اجتماعی و فرسایش منزلت حرفه ای آتشنشانان؛ صورت بندی جامعه شناختی شکاف میان بازنمایی رسانه ای و حمایت نهادی

آتشنشانان در روایتهای عمومی غالبا با نشانههایی چون ایثار، شجاعت و نجاتبخشی معرفی میشوند؛ بااینحال، منزلت نمادین ناشی از این تصویر الزاما به معنای برخورداری از حمایت نهادی، امنیت شغلی و امکان بیان آسیبپذیری حرفهای نیست. مقاله حاضر با هدف صورتبندی انتقادی نسبت میان قهرمانسازی اجتماعی، بازنمایی رسانهای و منزلت حرفهای آتشنشانان تدوین شده است. روش مطالعه، مروری تحلیلی و مبتنی بر تلفیق انتقادی آثار نظری حوزه بازشناسی و بازتوزیع، حمایت سازمانی، هویت شغلی و مطالعات تجربی آتشنشانی است؛ ازاینرو، پژوهش حاضر متکی بر پیمایش یا داده میدانی جدید نیست. تحلیل منابع، چهار سازوکار بالقوه را برجسته میسازد: غلبه تصویر حادثهمحور بر واقعیت کار روزمره، تبدیل شجاعت به انتظار دائمی تحمل خطر، نامرئیماندن هزینههای عاطفی و روانی، و فاصله احتمالی میان تقدیر نمادین و ترتیبات عینی حمایت. درعینحال، شواهد جدید نشان میدهند که قهرمانانگاری میتواند با افزایش قدردانی و حمایت از مطالبات شغلی نیز همراه شود؛ بنابراین، شکاف یادشده نه امری جهانشمول، بلکه رابطهای مشروط به کیفیت حکمرانی سازمانی و شیوه بازنمایی است. دستاورد مقاله، ارائه چارچوبی مفهومی برای تمایز میان منزلت نمادین و منزلت نهادی و پیشنهاد شاخصهایی جهت سنجش این شکاف در سازمانهای آتشنشانی است. نتیجه آنکه سیاست ارتباطی مسئولانه زمانی به بهبود منزلت حرفهای کمک میکند که تحسین عمومی با حق مشارکت، حفاظت روانی و جسمی و پاسخگویی سازمانی پیوند بخورد.

کلیدواژه ها:

قهرمانسازی اجتماعی ، منزلت حرفهای ، آتشنشانان ، بازنمایی رسانهای ، حمایت نهادی