ارائه الگوی تلفیقی دوقلوی دیجیتال، واقعیت مجازی و شبیه سازی عامل بنیان برای بازآفرینی سناریوهای پیچیده اطفای حریق و آموزش تصمیم گیری موقعیتی آتشنشانان

آموزش تصمیم گیری آتشنشانان در حوادث پیچیده شهری مستلزم بازنمایی همزمان پویایی حریق، رفتار افراد، محدودیت منابع و پیامدهای تصمیم در شرایط عدمقطعیت است؛ حالآنکه تمرینهای ثابت یا شبیهسازهای فاقد تعامل انسانی، بخشی از این پیچیدگی را بازآفرینی نمیکنند. هدف پژوهش حاضر، ارائه الگویی تلفیقی برای پیوند دوقلوی دیجیتال، واقعیت مجازی و شبیهسازی عاملبنیان با محوریت آموزش تصمیمگیری موقعیتی است. روش پژوهش مروری تحلیلی و سنتز طراحی مفهومی است و مطالعات مرتبط با دوقلوهای دیجیتال ایمنی حریق، مدلسازی رفتار تخلیه، محیطهای غوطهور آموزشی و نظریه آگاهی موقعیتی را تلفیق میکند. حاصل تحلیل، معماری هفتلایهای شامل داده و هندسه معتبر، همگامسازی دوقلوی دیجیتال، مدل فیزیکی مخاطرات، عاملهای رفتاری، موتور سناریو و مداخله مربی، تعامل واقعیت مجازی و سنجش و بازخورد آموزشی است. در این معماری، تحول دود و حرارت از کنش عاملهای انسانی تفکیک و سپس از طریق رابطهای زمانمند به یکدیگر متصل میشود؛ تصمیم کارآموز درباره شناسایی خطر، اولویت نجات، تخصیص نیرو و تغییر راهبرد نیز به رویدادهای قابل ثبت تبدیل میگردد. سه خانواده سناریو شامل حریق ساختمان چندطبقه، حادثه با راههای خروج مختل و کمبود ناگهانی منابع معرفی میشود. برای اعتبارسنجی آتی، معیارهای صحت شبیهسازی، آگاهی موقعیتی، کیفیت تصمیم، بار شناختی و انتقال یادگیری پیشنهاد میشود. یافتهها ماهیت طراحی و تحلیلی دارند و در این پژوهش سامانه عملیاتی پیادهسازی یا آزمایش میدانی انجام نشده است. نتیجه آنکه ادغام سه فناوری زمانی ارزش آموزشی دارد که اعتبار مدلها، حضور مربی، ایمنی کاربر و ارزیابی عملکرد واقعی بر جذابیت بصری اولویت داشته باشند.

کلیدواژه ها:

دوقلوی دیجیتال ، واقعیت مجازی ، شبیه سازی عامل بنیان ، آگاهی موقعیتی ، آموزش آتشنشانان