نقش و جایگاه فعالیت بدنی در زمینه خودکارآمدی و عزت نفس دانش آموزان دارای نیازهای ویژه

فعالیت بدنی یکی از مولفه های اساسی در رشد همه جانبه دانش آموزان به شمار می رود و نقش مهمی در ارتقای سلامت جسمانی، بهبود وضعیت روان شناختی و تقویت مهارت های اجتماعی آنان ایفا می کند. این موضوع در مورد دانش آموزان دارای نیازهای ویژه اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا این دانش آموزان ممکن است در فرایند یادگیری، تعاملات اجتماعی و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به توانایی های خود با چالش هایی مواجه شوند. مشارکت در فعالیت های بدنی متناسب با توانایی ها و شرایط فردی می تواند زمینه تجربه موفقیت، افزایش احساس شایستگی، تقویت خودکارآمدی و ارتقای عزت نفس این دانش آموزان را فراهم سازد. همچنین، فراهم کردن محیط های ورزشی ایمن، فراگیر و حمایتگر و طراحی فعالیت های متناسب با نیازهای فردی، می تواند مشارکت فعال آنان را افزایش داده و احساس تعلق اجتماعی و استقلال فردی را تقویت کند. هدف مقاله حاضر، بررسی نقش و جایگاه فعالیت بدنی در ارتقای خودکارآمدی و عزت نفس دانش آموزان دارای نیازهای ویژه و تبیین اهمیت آن در فرایند آموزش و تربیت این گروه از دانش آموزان است. این مقاله با استفاده از منابع کتابخانه ای و به روش توصیفی و تحلیلی به نگارش درآمده است. در مجموع، توجه به فعالیت بدنی هدفمند و متناسب با ویژگی های فردی دانش آموزان دارای نیازهای ویژه می تواند به عنوان راهبردی موثر برای تقویت باور به توانایی های شخصی، بهبود نگرش نسبت به خود و افزایش مشارکت آموزشی و اجتماعی آنان مورد توجه نظام آموزشی و مربیان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، خودکارآمدی ، عزت نفس ، دانش آموزان دارای نیازهای ویژه ، آموزش فراگیر ، سلامت روان شناختی