اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر ناگویی هیجانی، انعطاف پذیری و رضایت از زندگی زنان متاهل معلم

هوش هیجانی یکی از متغیرهای مهم روان شناختی است که می تواند با نحوه سازگاری افراد با شرایط زندگی، کیفیت روابط بین فردی و ارزیابی آنان از زندگی ارتباط داشته باشد. زنان متاهل معلم به دلیل مواجهه هم زمان با مسئولیت های شغلی، خانوادگی و اجتماعی، ممکن است در موقعیت هایی قرار گیرند که مستلزم شناخت، تنظیم و بیان مناسب هیجان ها باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر ناگویی هیجانی، انعطاف پذیری و رضایت از زندگی زنان متاهل معلم بود. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری شامل زنان متاهل معلم مقطع ابتدایی ناحیه یک شهر مشهد در سال ۱۴۰۵ بود که تعداد آنان حدود ۸۴۳ نفر گزارش شده است. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه، هر گروه ۱۵ نفر، قرار گرفتند. آموزش هوش هیجانی در قالب ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت مجازی برای گروه آزمایش اجرا شد و گروه گواه در این مدت مداخله آموزشی دریافت نکرد. داده ها با استفاده از روش های آماری مناسب و کنترل نمرات پیش آزمون بررسی شدند. نتایج گزارش شده در پایان نامه نشان داد آموزش هوش هیجانی با کاهش ناگویی هیجانی و بهبود انعطاف پذیری و رضایت از زندگی همراه بوده است. این یافته ها بر اهمیت آموزش مهارت های شناخت، بیان و مدیریت هیجان ها در ارتقای سازگاری روان شناختی زنان متاهل معلم تاکید می کنند. با توجه به حجم نمونه محدود و اجرای مداخله در یک جامعه محلی، تعمیم نتایج باید با احتیاط انجام شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، ناگویی هیجانی ، انعطاف پذیری ، رضایت از زندگی ، زنان متاهل معلم