بررسی اثر استفاده از پساب تصفیه شده شهری بر رشد، سلامت و تنوع ژنتیکی گیاهان فضای سبز پارک ها

افزایش نیاز شهرها به آب و محدودیت منابع آب شیرین، استفاده دوباره از پساب تصفیه شده را به یکی از گزینه های مدیریت آب در فضای سبز شهری تبدیل کرده است. این راهکار، در صورت انتخاب روش تصفیه مناسب و رعایت ملاحظات بهداشتی و زیست محیطی، می تواند بخشی از نیاز آبی پارک ها را تامین کند و فشار بر منابع آب متعارف را کاهش دهد. بااین حال، پساب تصفیه شده ترکیبی یکنواخت نیست و ویژگی هایی مانند شوری، نسبت سدیم، اسیدیته، مواد غذایی محلول، ترکیبات آلی و آلاینده های باقی مانده در آن، بسته به منشا فاضلاب و شیوه تصفیه تغییر می کند. این ویژگی ها می توانند بر رشد، وضعیت تغذیه ای، سلامت خاک و حساسیت گیاهان اثر بگذارند. از سوی دیگر، اثرهای کوتاه مدت بر رشد و سلامت گیاه را نباید با تغییر در تنوع ژنتیکی یکسان دانست. تنوع ژنتیکی ممکن است در گذر نسل ها، در پی انتخاب افراد سازگارتر با شرایط آبیاری، تغییر کند؛ اما دگرگونی ظاهری یا فیزیولوژیک یک گیاه به تنهایی گواه تغییر ژنتیکی نیست. این مقاله با روش مروری و تحلیلی، پیامدهای استفاده از پساب تصفیه شده شهری را برای گیاهان فضای سبز پارک ها بررسی می کند. نتیجه بررسی نشان می دهد که بهره گیری ایمن از پساب به پایش پیوسته کیفیت آب و خاک، شناخت نیازهای گونه های گیاهی، مدیریت آبیاری و توجه جداگانه به سلامت انسان، سلامت گیاه و پایداری تنوع ژنتیکی وابسته است.

کلیدواژه ها:

پساب تصفیه شده ، فضای سبز شهری ، رشد گیاه ، سلامت گیاه ، تنوع ژنتیکی ، کیفیت خاک ، آبیاری پارک ها