هنر زیست محیطی (Eco_Art) :نقش هنر چیدمان در افزایش اگاهی عمومی درباره بحران های زیست محیطی

بحران های زیست محیطی، به دلیل ماهیت انتزاعی، مقیاس بزرگ و افق زمانی بلندمدت خود، اغلب از ادراک مستقیم مخاطب عمومی فراتر می روند و صرفا انتقال داده های علمی، بدون فعال سازی تجربه حسی، عاطفی و فضایی، به آگاهی پایدار و تغییر نگرش عمیق منجر نمی شود. مقاله حاضر با هدف بررسی نقش هنر چیدمان به عنوان شاخه ای از هنر زیست محیطی (Eco_Art) در افزایش آگاهی عمومی درباره بحران های اکولوژیک انجام شد. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی با رویکرد مطالعات کتابخانه ای و اسنادی بود و داده ها از منابع پیشین در حوزه های هنر زیست محیطی، روان شناسی ادراک، ارتباطات محیطی و جامعه شناسی فرهنگی گردآوری و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که هنر چیدمان با فعال سازی هم زمان کانال های ادراکی حسی-فضایی و تحلیلی-زبانی، فاصله ادراکی بین مخاطب و بحران های محیطی را کاهش می دهد؛ با ایجاد واکنش های عاطفی و چارچوب بندی مجدد شناختی، هویت زیست محیطی و نیت مشارکتی را تقویت می کند؛ و در فضاهای عمومی، با شکل دهی به گفت وگوی ثانویه و حافظه محیطی جمعی، به نهادینه سازی فرهنگ مسئولیت پذیری اکولوژیک کمک می نماید. نتایج به دست آمده به خوبی نشان می دهد که هنر چیدمان، به عنوان لایه ای مکمل در اکوسیستم آگاهی بخشی، پل ارتباطی میان دانش علمی و تجربه زیسته مخاطب را برقرار می کند و همکاری بین رشته ای میان هنرمندان، متخصصان محیطی و ارتباطات دانان، پیش شرط ضروری طراحی آثار اثربخش در این حوزه است.

کلیدواژه ها:

هنر زیست محیطی ، هنر چیدمان ، آگاهی عمومی ، بحران های اکولوژیک ، ادراک حسی-فضایی