تحلیل نقش مدیریت کلاس در توسعه یادگیری دانش آموزمحور با رویکرد سند تحول بنیادین آموزش وپرورش

مدیریت کلاس یکی از عوامل مهم در شکل گیری محیط یادگیری اثربخش است و می تواند زمینه مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت مسئولیت پذیری، افزایش تعاملات آموزشی و توسعه یادگیری دانش آموزمحور را فراهم سازد. با وجود این، مدیریت کلاس در برخی برداشت های سنتی عمدتا به کنترل رفتار و برقراری سکوت محدود می شود؛ درحالی که رویکردهای جدید تربیتی، آن را فرایندی چندبعدی شامل سازمان دهی فعالیت های یادگیری، تنظیم روابط انسانی، مدیریت زمان و فضا، پیشگیری از رفتارهای مختل کننده و حمایت از استقلال یادگیرنده می دانند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش مدیریت کلاس در توسعه یادگیری دانش آموزمحور و بررسی نسبت آن با جهت گیری های سند تحول بنیادین آموزش وپرورش انجام شده است. روش پژوهش، کیفی و از نوع تحلیل اسنادی و تحلیل مفهومی تطبیقی است. داده های پژوهش از طریق بررسی سند تحول بنیادین، مبانی نظری مدیریت کلاس و یادگیری دانش آموزمحور و پژوهش های علمی مرتبط گردآوری و به شیوه توصیفی تحلیلی بررسی شده اند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که مدیریت مشارکتی، برقراری روابط حمایتی، تدوین قواعد روشن، استفاده از روش های فعال تدریس، توجه به تفاوت های فردی و تقویت خودتنظیمی دانش آموزان، از سازوکارهای اصلی توسعه یادگیری دانش آموزمحور هستند. همچنین، میان این سازوکارها و جهت گیری های سند تحول بنیادین درباره تربیت همه جانبه، فعال بودن یادگیرنده، نقش هدایتگری معلم و مشارکت در فرایند تربیت، هم سویی مفهومی وجود دارد. بر این اساس، تحقق یادگیری دانش آموزمحور مستلزم عبور از مدیریت صرفا انضباطی و حرکت به سوی مدیریت یادگیری مدار، مشارکتی، منعطف و تربیت محور است.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، یادگیری دانش آموزمحور ، سند تحول بنیادین ، مشارکت یادگیرنده ، خودتنظیمی