بررسی رابطه علاقه مندی دانش آموزان به فعالیت های عملی و توانایی های شناختی و هوشی با تاکید بر آموزش های مهارتی در هنرستان های طراحی و دوخت

این مقاله با هدف بررسی تحلیلی رابطه میان علاقه مندی دانش آموزان به فعالیت های عملی و توانایی های شناختی و هوشی، با تمرکز بر آموزش طراحی و دوخت، تدوین شده است. میان «هوش عمومی» که با آزمون های استاندارد سنجیده می شود و توانایی هایی مانند دیداری فضایی، حرکتی بدنی، حل مسئله و خلاقیت باید تمایز قائل شد. مرور ادبیات نشان می دهد علاقه به فعالیت عملی را نمی توان شاخص مستقیم هوش عمومی دانست؛ با این حال، فعالیت های عملی فرصت بروز و پرورش برخی توانایی های شناختی و مهارتی را فراهم می کنند. در آموزش حرفه ای، یادگیری فعال و توجه به تفاوت های فردی می تواند مشارکت و عملکرد را تقویت کند. مقاله ضمن بررسی مبانی نظری، چارچوبی برای مطالعه این رابطه در هنرستان پیشنهاد می کند که بر پرسشنامه علاقه، ارزیابی عملکرد عملی و سنجش معتبر توانایی شناختی استوار است و از تولید یا گزارش داده های ساختگی پرهیز می کند.

کلیدواژه ها:

علاقه مندی تحصیلی ، فعالیت عملی ، هوش ، توانایی شناختی ، آموزش فنی و حرفه ای ، طراحی و دوخت