نقش الگوسازی حجمی در بهبود طراحی و دوخت لباس حجمی بررسی ظرفیت های روش سه بعدی در توسعه خلاقیت، تناسب و دقت اجرایی

الگوسازی حجمی یکی از روش های سه بعدی توسعه الگوی لباس است که در آن پارچه مستقیما روی مانکن شکل داده، تثبیت و اصلاح می شود و سپس فرم ایجادشده به الگوی دوبعدی منتقل می گردد. هدف مقاله بررسی نقش این روش در بهبود طراحی و دوخت لباس های دارای حجم، فرم های مجسمه ای و ساختارهای غیرمعمول است. مرور منابع نشان می دهد دراپینگ امکان مشاهده هم زمان فرم، افت پارچه، خطوط ساختاری و رابطه لباس با بدن را فراهم می کند و به ویژه در طراحی های پیچیده فاصله میان ایده و محصول واقعی را کاهش می دهد. همچنین می تواند فرصت تجربه، آزمایش و اصلاح سریع ایجاد کند. موفقیت آن به شناخت پارچه، راستای پارچه، تناسب بدن، تثبیت و توانایی تبدیل فرم سه بعدی به الگوی دوبعدی وابسته است.

کلیدواژه ها:

الگوسازی حجمی ، دراپینگ ، الگوی سه بعدی ، لباس حجمی ، مانکن ، طراحی و دوخت