ارزیابی تاب آوری اکولوژیک کمربند سبز و فضاهای عمومی شهری در مواجهه با فرونشست و تنش آبی؛ تدوین الگوی سازگاری گونه های گیاهی با پساب تصفیه شده (مطالعه موردی: شهر اقبالیه(

دشت قزوین طی دهه های اخیر به عنوان یکی از بحرانی ترین زون های هیدروژئولوژیکی ایران، با افت شدید سطح آب های زیرزمینی و نرخ های نگران کننده فرونشست زمین مواجه است. از سوی دیگر، توسعه و نگهداری فضای سبز شهری در شهرهای اقماری این دشت همچون اقبالیه، وابستگی شدیدی به منابع آب زیرزمینی دارد که تعادل اکولوژیک منطقه را بیش ازپیش تهدید می کند. این پژوهش با هدف تدوین الگویی پایدار برای جایگزینی منابع آب شیرین با پساب تصفیه شده جهت آبیاری فضای سبز شهری و بررسی هم زمان نقش آن در کاهش فشار بر آبخوان ها انجام گرفته است. روش پژوهش ترکیبی از تحلیل های مکانی (GIS-AHP) برای تعیین پهنه های مستعد و ارزیابی تطبیقی کیفیت پساب خروجی با استانداردهای ملی ایران (شماره ۲۱۸۷۶) و بین المللی (WHO و USEPA) است. نتایج ارزیابی کیفی نشان می دهد که استفاده از پساب تصفیه شده پس از اعمال فرآیندهای تصفیه تکمیلی (سانتریفیوژ و کلرزنی پیشرفته) می تواند نیاز آبی گونه های مقاوم به شوری و کم آبی (مانند زبان گنجشک، اقاقیا و گز) را در کمربند سبز اقبالیه تامین کند؛ امری که ضمن مهار کانون های محلی بحران، هزینه های تامین آب شهرداری را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

کلیدواژه ها:

فرونشست زمین ، دشت قزوین ، پساب تصفیه شده ، فضای سبز شهری ، استاندارد ملی ۲۱۸۷۶ ، شهر اقبالیه.