توسعه مدل ارزیابی عملکرد روسازی معابر شهری بر اساس اثر هم زمان بارگذاری محوری، تغییرات دمایی و نفوذ رطوبت

ارزیابی دقیق عملکرد روسازی معابر شهری تحت تاثیر هم زمان عوامل بارگذاری ترافیکی و شرایط محیطی، یکی از چالش های اساسی در مدیریت زیرساخت های حمل ونقل است. روش های سنتی طراحی و ارزیابی روسازی عمدتا بر بارگذاری محوری متمرکز بوده و اثرات ترکیبی تغییرات دمایی و نفوذ رطوبت را به صورت نظام مند در نظر نمی گیرند. پژوهش حاضر با هدف توسعه چارچوبی مفهومی برای مدل سازی اثر هم زمان این سه عامل تدوین شده است. این مطالعه از نوع تحلیلی و مروری بوده و بر پایه بررسی نظام مند منابع علمی معتبر در حوزه مهندسی روسازی انجام شده است. یافته های حاصل از تحلیل منابع نشان می دهد که تغییرات رطوبت و دما می توانند مستقل از بارگذاری ترافیکی، کرنش های کششی بحرانی در لایه های روسازی ایجاد کنند. در شرایطی که رطوبت افزایش و دما کاهش می یابد، کرنش های خستگی از حد مجاز فراتر می روند. همچنین، مدل های مکانیکی-تجربی که اثرات محیطی را در محاسبه مدول ارتجاعی لایه ها لحاظ می کنند، دقت پیش بینی عمر خستگی را به طور معناداری بهبود می بخشند. نتیجه گیری اصلی آن است که توسعه مدل های ارزیابی عملکرد روسازی معابر شهری نیازمند رویکردی یکپارچه است که بارگذاری محوری، تنش های حرارتی و نفوذ رطوبت را به صورت هم زمان و در چارچوب کوپل حرارتی-هیدرولیکی-مکانیکی تحلیل نماید.

کلیدواژه ها:

ارزیابی عملکرد روسازی ، معابر شهری ، بارگذاری محوری ، تغییرات دمایی ، نفوذ رطوبت