ارزیابی تاب آوری زیرساخت های حیاتی شهر اسلامشهر در برابر زلزله با رویکرد سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) چارچوبی برای اولویت بندی مداخله شهری

زلزله می تواند با آسیب زدن به ساختمان ها و اختلال در شبکه های دسترسی و خدمات رسانی، توان پاسخ گویی شهر را کاهش دهد. این مقاله، چارچوبی کاربردی برای ارزیابی فضایی تاب آوری زیرساخت های حیاتی اسلامشهر و پشتیبانی از اولویت بندی اقدامات مدیریت شهری پیشنهاد می کند. در طرح پژوهش، شاخص هایی در سه بعد آسیب پذیری کالبدی، دسترسی امدادی و مواجهه جمعیت تعریف می شوند و قرار است پس از گردآوری داده های معتبر محلی، در محیط GIS استانداردسازی و تلفیق شوند. وزن دهی شاخص ها می تواند با روش تحلیل سلسله مراتبی و بر پایه قضاوت مستند خبرگان انجام شود؛ وزن نهایی و نقشه پهنه بندی تنها پس از دریافت داده ها و بررسی سازگاری قضاوت ها محاسبه خواهد شد. منبع گزارش شده درباره گسل جنوب ری، امتداد قطعه غربی آن را از غرب اسلامشهر ذکر می کند؛ این اطلاعات زمینه ای است و به تنهایی جایگزین تحلیل خطر لرزه ای محلی نیست (ایسنا، بازنشر در دنیای اقتصاد، ۲۰۲۰). این متن پیش نویس روش محور است و نتایج مدل سازی انجام شده را گزارش نمی کند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، زیرساخت حیاتی ، زلزله ، اسلامشهر ، سامانه اطلاعات جغرافیایی ، تحلیل سلسله مراتبی.