رشد شتابان جمعیت شهری و ضرورت مدیریت شهری در توسعه زیرساخت های عمرانی شهرها

سرعت بالای رشد و گسترش شهری به همراه رشد جمعیت و مدیریت ناکارآمد، پیامدهای محیط زیستی نظیر آلودگی هوا، آلودگی صوتی، تجمع پسماندها و آثار مخرب بر محیط طبیعی و پوشش گیاهی را به همراه داشته است. مشکل افزایش فشار بر محیط زیست شهرها همچنین سبب توزیع ناهمگون شرایط اقتصادی-اجتماعی و جمعیتی در شهرها شد. به این دلیل است که یکی از چالش ها و مشکلات بزرگ برنامه ریزان شهری، فراهم آوردن کیفیت زندگی خوب برای تمامی ساکنان در تمامی مناطق شهری است. این وضعیت نشان دهنده افزایش فشار انسان ها بر زیست بوم های شهری و تقاضای بیش از اندازه منابع شهری است؛ که تهدیدی جدی برای تاب آوری آنهاست. شهرنشینی فرایندی است که در آن تغییراتی در سازمان اجتماعی سکونتگاه های انسانی به وجود می آید که حاصل افزایش تمرکز و تراکم جمعیت است. ازنظر سازمانی، در شهرنشینی دگرگونی هایی در ساخت اجتماعی، اقتصادی و کارکردهای جمعیتی ظاهر می شود. ازاین رو این جریان تغییراتی را در ساخت فضای داخلی شهرها و ضرورت مدیریت شهری در توسعه زیرساخت های عمرانی شهرها به وجود می آورد. شهرنشینی کارکردهای اقتصادی ویژه ای را در اختیار مردم قرار می دهد و تراکم جدیدی را به وجود می آورد و درنتیجه در کاربری زمین شهری نیز تغییراتی را جهت زیرساخت های عمرانی شهرها موجب می شود؛ هم چنین شهرنشینی سبب دگرگونی در سبک زندگی مردم، از سبک زندگی روستایی به شهری به همراه تغییر در ارزش ها و نگرش ها می شود.