راهکارهای بهبود شاخص های حکمروایی خوب در شهرها

در کشورهای پیشرفته برای حل مشکلات مدیریت شهری به خصوص در کلانشهرها مدیریت شهری بر مبنای نظریه حکمروایی خوب شهری می باشد. درحال حاضر رویکردی که به عنوان اثر بخش ترین، کم هزینه ترین و پایدارترین شیوه اعمال مدیریت شهری معرفیم ی شود«حکمروایی خوب شهری» می باشد. تحقق حکمروایی خوب شهری در مدیریت کلان شهرهای ایران و از جمله تهران مستلزم عینیت بخشیدن به مشارکت شهروندان در ابعاد گوناگون است.مدل های مختلف جهانی و منطقه ای برای حکمروایی خوب شهری تعریف شده است و هر یک دارای ابعاد و مولفه های مختلفی می باشد. در واقع حکمرانی خوب شهری به تصمیم گیری مدیران برای اداره بهتر شهر و پاسخگویی به نیازها و خواسته های شهروندان با استفاده بهینه از منابع عمومی اشاره دارد. این شیوه از اداره شهرها نیازمند بازنگری اساسی در روش های سنتی مدیریت شهری است. توجه به شاخص های حکمرانی مطلوب شهری می تواند الگوی مناسبی برای مدیریت شهری در هزاره سوم باشد. حقوق شهروندی وقتی تحقق پیدا می‎کند که تمام افراد یک جامعه از همه حقوق مدنی و سیاسی برخوردار باشند. از سوی دیگر شهروندان نیز به عنوان اعضای آن جامعه مسئولیت هایی را در راستای اداره بهتر و ایجاد نظم عهده ‎دار شوند. برنامه ریزی و تصمیم گیری در حوزه مدیریت شهری، یکی از وظایف و ابزارهای مهم حکمرانی خوب است. بر اساس آن، روش های دستیابی به هدف ها اعم از اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و … شناسایی می شود. برای رسیدن به این هدف چهار بعد مهم حکمروایی خوب شهری شامل شفافیت، پاسخگویی، مشارکت شهروندی و عدالت اجتماعی باید از الزامات و اهداف مدیریتی باشد.