رابطه بین فرسودگی دیجیتال ونشخوار خشم با واسطه گری تاب آوری روانی در کاربران شبکه های اجتماعی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 28

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IAPMHCONF06_031

تاریخ نمایه سازی: 9 آبان 1405

چکیده مقاله:

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین فرسودگی دیجیتال و نشخوار خشم با نقش میانجی تاب آوری روانی در کاربران شبکه های اجتماعی بود. گسترش روزافزون استفاده از شبکه های اجتماعی و فناوری های دیجیتال، اگرچه فرصت های متعددی را برای ارتباطات و دسترسی به اطلاعات فراهم کرده است، اما در کنار مزایای خود می تواند پیامدهای روان شناختی منفی از جمله فرسودگی دیجیتال، کاهش تاب آوری روانی و افزایش مشکلات هیجانی را به دنبال داشته باشد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف تبیین سازوکارهای روان شناختی موثر بر نشخوار خشم در کاربران شبکه های اجتماعی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه کاربران شبکه های اجتماعی تشکیل دادند که از میان آنان ۳۸۴ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس فرسودگی دیجیتال ارتن و اوزدمیر (۲۰۲۰)، مقیاس نشخوار خشم سوخودولسکی، گلوب و کرامول (۲۰۰۱) و مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS و از طریق ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که فرسودگی دیجیتال با نشخوار خشم رابطه مثبت و معنادار دارد و با تاب آوری روانی رابطه منفی و معنادار نشان می دهد. همچنین تاب آوری روانی با نشخوار خشم رابطه منفی و معنادار داشت. نتایج تحلیل مسیر و آزمون بوت استرپ نیز نشان داد که تاب آوری روانی در رابطه بین فرسودگی دیجیتال و نشخوار خشم نقش میانجی معناداری ایفا می کند. به عبارت دیگر، افزایش فرسودگی دیجیتال موجب کاهش تاب آوری روانی شده و این کاهش تاب آوری، زمینه افزایش نشخوار خشم را در کاربران شبکه های اجتماعی فراهم می سازد. در مجموع، نتایج پژوهش حاضر نشان داد که فرسودگی دیجیتال یکی از عوامل مهم موثر بر افزایش نشخوار خشم در کاربران شبکه های اجتماعی است و تاب آوری روانی می تواند به عنوان یک عامل محافظتی در برابر پیامدهای منفی ناشی از استفاده افراطی از فناوری های دیجیتال عمل کند. بنابراین، طراحی و اجرای برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی با هدف ارتقای تاب آوری روانی و مدیریت مصرف شبکه های اجتماعی می تواند نقش موثری در کاهش آسیب های روان شناختی مرتبط با فرسودگی دیجیتال داشته باشد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان