پیش بینی بهزیستی روان شناختی دانشجویان براساس سرمایه روان شناختی و حمایت اجتماعی

این پژوهش با هدف پیش بینی بهزیستی روان شناختی دانشجویان براساس سرمایه روان شناختی و حمایت اجتماعی بر روی دانشجویان انجام شد. طرح این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان موسسه آموزش عالی بینالود مشهد درسال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از این جامعه، نمونه ای به حجم ۱۱۳ نفر (۱۰۰ دختر و ۱۳ پسر؛ با میانگین سنی ۴۱/۲۲ سال) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد بهزیستی روان شناختی ریف (۱۹۸۹)، سرمایه روان شناختی لوتانز (۲۰۰۷) و حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران (۱۹۸۸) استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS ویراست ۲۶ تحلیل شدند. براساس نتایج این پژوهش، تنها مولفه امیدواری از سرمایه روان شناختی (β=۰/۲۴،p<۰/۰۳۲ ) و حمایت اجتماعی ( β=۰/۲۳، ۰۰۳/۰P<) قادر به پیش بینی بهزیستی روان شناختی بوده اند و سایر مولفه های سرمایه روان شناختی شامل خودکارآمدی، تاب آوری و خوش بینی قادر به پیش بینی بهزیستی روان شناختی نبوده اند. بر این اساس، به نظر می رسد طراحی مداخلات روان شناختی و آموزشی با تمرکز بر تقویت امیدواری و گسترش شبکه های حمایتی اجتماعی می تواند نقش موثری در ارتقاء بهزیستی روان شناختی دانشجویان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روان شناختی ، سرمایه روان شناختی ، حمایت اجتماعی ، دانشجویان