مدل علی خودتنظیمی تحصیلی براساس تاب آوری تحصیلی با میانجی گری انگیزش خودمختار تحصیلی دانشجویان

هدف این پژوهش بررسی مدل علی خودتنظیمی تحصیلی براساس تاب آوری تحصیلی با میانجی گری انگیزش خودمختار تحصیلی دانشجویان دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است و از نظر روش و ماهیت در زمره پژوهش های توصیفی-همبستگی مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری قرار داشت. جامعه آماری پژوهش حاضر را دانشجویان دانشکده های علوم انسانی و معماری دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران در سال ۱۴۰۲ -۱۴۰۳تشکیل داده بود. در پژوهش حاضر با توجه به قاعده موجود در مدلیابی معادلات ساختاری تعداد ۲۰۰ پرسشنامه به روش نمونه گیری داوطلبانه جمع آوری شد. برای جمع آوری اطلاعات، از پرسشنامه پرسشنامه تاب آوری تحصیلی مارتین (۲۰۰۱)، خودتنظیمی بوفارد(۱۹۹۵)، انگیزش خودمختاری تحصیلی والراند (۱۹۹۲) استفاده شد. داده های جمع آوری با استفاده از نرم افزار ایموس تحلیل شد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش نشان داد مدل علی خودتنظیمی تحصیلی براساس تاب آوری تحصیلی با میانجی گری انگیزش خودمختار تحصیلی دانشجویان برازش دارد. همچنین نتایج نشان داد خودتنظیمی تحصیلی بر تاب آوری تحصیلی تاثیر مستقیم داشته و نقش میانجی گری انگیزش خودمختار تحصیلی در رابطه ذکر شده نیز تایید شد. نتایج به دست آمده نشان از اهمیت تاب آوری تحصیلی و انگیزش خودمختار تحصیلی بر خودتنظیمی تحصیلی داشت که می بایست مورد توجه متولیان نظام تعلیم و تربیت قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی تحصیلی ، تاب آوری تحصیلی ، انگیزش خودمختار تحصیلی