ارائه چارچوب جامع انگیزش شغلی در محیط های کاری نظام اداری مبتنی بر توسعه نظریه دو عاملی هرزبرگ: رویکرد فراترکیب

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 26

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JNAMM-5-3_015

تاریخ نمایه سازی: 9 آبان 1405

چکیده مقاله:

هدف پژوهش حاضر ارائه چارچوب جامع انگیزش شغلی در محیط های کاری نظام اداری مبتنی بر توسعه نظریه دو عاملی هرزبرگ: رویکرد فراترکیب می‎باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد کیفی می‎باشد. جامعه ی آماری، کلیه ی مقاله های منتشرشده در پایگاه های معتبر داخلی و خارجی در بازه ی سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۶ می‎باشد که با استفاده از کلیدواژه های تخصصی جستجو شدند. برای تجزیه و تحلیل یافته‎ها از روش فراترکیب استفاده شد. از مجموع ۳۸۰ مقاله ی منحصربه فرد، پس از ارزیابی کیفیت با چک لیست سی ای اس پی و ابزار لیندسی گلین، ۵۰ مقاله به عنوان نمونه ی نهایی انتخاب و با روش تحلیل محتوا و کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که مدل توسعه یافته نظریه دو عاملی هرزبرگ، دربرگیرنده ی ۸ بعد اصلی، ۱۶ مولفه و ۷۰ شاخص است. ابعاد چهارگانه ی سنتی شامل «محرک های درونی انگیزش»، «محرک های اجتماعی انگیزش»، «بسترهای مادی بهداشت» و «بسترهای انسانی بهداشت» به عنوان هسته ی مرکزی مدل شناسایی شدند. در کنار این عوامل کلاسیک، مولفه های نوین شامل «زیرساخت دیجیتال و سازمانی»، «سرمایه ی روانشناختی-اجتماعی»، «محیط کلان» و «پیامدهای انگیزش» در مدل نهایی جایگاهی اساسی یافته اند. بیشترین فراوانی در میان شاخص ها به ترتیب مربوط به «حقوق و مزایا»، «رضایت شغلی»، «امنیت شغلی»، «فرهنگ سازمانی» و «تعهد سازمانی» بود که نشان دهنده ی تداوم اهمیت عوامل بهداشتی کلاسیک در کنار ظهور مولفه های نوین همچون تحول دیجیتال، سلامت روان، سرمایه ی روانشناختی و تعادل کار-زندگی می باشد. برنامه های انگیزشی در سازمان ها باید علاوه بر عوامل سنتی، به مولفه های نوینی نظیر تحول دیجیتال، سلامت روان، سرمایه ی روانشناختی و عوامل کلان محیطی توجه داشته باشند.

کلیدواژه ها:

نظریه دو عاملی هرزبرگ ، عوامل انگیزشی و بهداشتی ، سرمایه ی روانشناختی ، زیرساخت دیجیتال ، انگیزش شغلی

نویسندگان

عبدالواحد امیریان

گروه مدیریت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

قنبر امیرنژاد

گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

علی رئیس پور

گروه مدیریت، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.

رستم درخشان

گروه مدیریت دولتی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.