طراحی مدل مدیریت و توسعه تخصص محور در نظام ورزش ایران

هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل پیاده سازی و توسعه حکمرانی تخصص محور کشور بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناسی، آمیخته اکتشافی بود. در بخش کیفی، از نظریه داده بنیاد استفاده شد و داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از خبرگان مدیریت ورزش، حکمرانی ورزش، سیاستگذاری، حقوق ورزش، فدراسیون ها، دانشگاه ها و بخش خصوصی که به صورت هدفمند انتخاب شدند، گردآوری شد. در بخش کمی، جامعه پژوهش شامل مدیران، کارشناسان، اعضای هیئت علمی و فعالان حوزه ورزش بود که از میان آنان ۲۸۶ پرسشنامه معتبر وارد تحلیل شد. ابزار بخش کمی، پرسشنامه صلاحیت حرفه ای ۵۴ گویه ای برآمده از یافته های کیفی بود. داده های کیفی با کدگذاری باز، محوری و انتخابی به کمک نرم افزار MAXQDA و داده های کمی با تحلیل عاملی تاییدی و مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج کیفی به شناسایی ۲۳۴ کد باز، ۱۸ کد محوری و ۶ کد انتخابی منجر شد. نتایج کمی نشان داد شاخص کفایت نمونه گیری ۰.۸۹۹، دامنه بارهای عاملی ۰.۶۲ تا ۰.۸۴، آلفای کرونباخ کل ۰.۹۳، پایایی ترکیبی کل ۰.۹۵ و شاخص برازش کلی ۰.۵۴۷ بود. بر اساس نتایج، مدل پژوهش از روایی، پایایی و برازش مطلوب برخوردار است. بنابراین، پیاده سازی حکمرانی تخصص محور کشور مستلزم نهادینه سازی تخصص در حکمرانی، ساختار، قانون، منابع انسانی، اعتباربخشی، داده ها و مشارکت ذینفعان است.

کلیدواژه ها:

مشارکت ذینفعان ، منابع انسانی متخصص ، شایسته سالاری ، توانمندسازی ، توسعه منابع انسانی ، حکمرانی تخصص محور ، صلاحیت حرفه ای