اثربخشی آموزش ریاضی به روش مغز محور بر خودپنداره و هیجان های تحصیلی دانش آموزان پایه پنجم ( مورد مطالعه: شهرستان اشکذر )

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش ریاضی به روش مغزمحور بر خودپنداره ریاضی و هیجان های تحصیلی دانش آموزان پایه پنجم انجام گرفت. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل ۱۲۳۰ دانش آموز پایه پنجم شهرستان اشکذر در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها با روش نمونه گیری در دسترس، ۴۰ نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و گواه (۲۰ نفر) جای گذاری شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه هیجان های تحصیلی پکران و همکاران (۲۰۰۵) و پرسشنامه خودپنداره ریاضی مارش (۲۰۰۴) بود. مداخله آموزشی طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای بر اساس ۱۲ اصل یادگیری مغزمحور کاین و همکاران (۲۰۰۵) اجرا گردید. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک متغیری در SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش مغزمحور تاثیر معناداری بر خودپنداره ریاضی دارد (۰٫۰۰۱>p)؛ به گونه ای که علاقه به ریاضی (۵۳٪=η²) و ادراک از توانایی ریاضی (۵۵٪=η²) به طور چشمگیری افزایش یافت. همچنین این روش تاثیر معناداری بر هیجان های تحصیلی داشت؛ هیجان های مثبت شامل لذت (۴۹٪=η²)، امیدواری (۳۶٪=η²) و غرور (۲۰٪=η²) افزایش، و هیجان های منفی شامل اضطراب (۴۸٪=η²)، شرم (۶۳٪=η²)، خشم (۵۱٪=η²)، ناامیدی (۳۹٪=η²) و خستگی (۴۲٪=η²) کاهش یافتند. دامنه اندازه های اثر (۰٫۲۰ تا ۰٫۶۳) نشان دهنده تاثیر متوسط تا بسیار زیاد مداخله است.آموزش ریاضی مبتنی بر رویکرد مغزمحور، با فراهم آوردن محیطی امن، غنی و مشارکتی و هم سو با عملکرد طبیعی مغز، روشی کارآمد برای ارتقای هم زمان خودپنداره ریاضی و بهبود هیجان های تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ریاضی ، خود پنداری ، دانش آموزان ، روش مغز محور ، هیجان های تحصیلی