الگویابی ساختاری تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر رفتار سبز با نقش میانجی آگاهی زیست محیطی و نقش تعدیل کننده تعهد سبز مدیران

تحقیق حاضر به دنبال بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر رفتار سبز با نقش میانجی آگاهی زیست محیطی و نقش تعدیل کننده تعهد سبز مدیران در صنایع غذایی زاهدان بوده است. روش پژوهش با توجه به هدف آن، کاربردی و از حیث شیوه اجرا، کمی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی- همبستگی می باشد. جهت گردآوری داده های پژوهش از پرسشنامه های استاندارد بر اساس طیف ۵ درجه ای لیکرت استفاده شد. روایی محتوایی ابزار توسط متخصصین و خبرگان تایید و برای سنجش پایایی ابزار، روش آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد استفاده قرار گرفته است. با توزیع پرسشنامه، روایی ابزار با سه روش روایی سازه (مدل بیرونی)، روایی همگرا (AVE) و روایی واگرا سنجیده شده است. مقدار AVE برای تمامی متغیرها بزرگ تر از ۵/۰ برآورد گردید. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و PLS۳ استفاده شد. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار اسمارت پی ال اس نشان داد که مدیریت منابع انسانی سبز، آگاهی زیست محیطی و تعهد سبز مدیران همگی نقش موثری در تقویت رفتارهای سبز کارکنان و پیشبرد اهداف زیست محیطی سازمان دارند. همچنین آگاهی زیست محیطی به عنوان عامل میانجی و تعهد مدیران به عنوان متغیر تعدیل گر، مسیر نهادینه سازی رفتارهای سازگار با محیط زیست و پذیرش سبک زندگی شغلی پایدار را تسهیل و تقویت می کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی سبز ، رفتار سبز ، آگاهی زیست محیطی ، تعهد سبز