مادران بیناجنس در آغوش تبعیض درهم تنیده

«حق» به مثابه عنصر تضمین کننده ترجیحات انسان به ما هو انسان در ساحت تعلق و فارغ از توافقات بین المللی و داوری های نظام های حقوقی داخلی جوامع سیاسی، در کرنای برابری ارزشی انسان بیناجنس با دیگر دو الگوی زنانه و مردانه کامل می دمد. در این میان، رسالت خطیر تضمین حق بر مادرانگی افراد بیناجنس، بر دوش جوامع سازمان یافته سیاسی که گداری برای تحقق حقوق بنیادین و تضمین اجرای آنها برای مادران بیناجنس قائل نیستند، سنگینی کرده و آنان را از رهگذار نقض حقوق بنیادین تعیین سرنوشت و مصونیت از مداخلات ناموجه پزشکی در مظان اتهام نقض صریح حقوق بشر قرار می دهد. این نوشتار در پی آن است تا از رهگذار ارائه مطالعه ای تحلیلی و بینارشته ای دغدغه این دسته از مادران را که طبیعت زیست کروموزومی گزینه ای چنین فرارویشان قرار داده است، مورد بررسی قرار دهد و این نکته را یادآور شود که مفهوم مادرانگی و کارویژه های ناظر به این نقش، بیش از هر چیز در گرو درک مفهوم هویت و شناسایی وضعیت بینابینی به مثابه وضعیتی «متفاوت» و نه «دارای اختلال» است که در این صورت مادران بیناجنس که در قلمرو زیست بینابین شان در وضعیت نابرابر به سر می برند، این بار می توانند فرزندانشان را در حریم امن حق بر مادرانگی به آغوش بکشند.

کلیدواژه ها:

جنس ، جنسیت ، مادران بیناجنس ، حق تعیین سرنوشت ، حق بر داشتن بدن یکپارچه