تدوین مدل بهره مندی از فناوری های نوظهور در آموزش تربیت بدنی مدارس به منظور بهینه سازی یادگیری دانش آموزان

چکیده هدف این پژوهش، تدوین مدلی برای بهره مندی از فناوری های نوظهور در آموزش تربیت بدنی مدارس به منظور بهینه سازی یادگیری دانش آموزان است. روش این پژوهش کیفی با رویکرد نظریه داده بنیاد اشتراس و کوربین بود. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و روش نمونه گیری هدفمند و تکنیک گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری جمع آوری شدند. کدگذاری باز، محوری و انتخابی برای استخراج مقوله های اصلی به کار رفت. اعتبار نتایج با معیارهای لینکلن و گوبا ارزیابی شد. در نتیجه کدگذاری، ۱۶۶ کد باز با ۳۲ مقوله فرعی و پنج مقوله اصلی شامل شرایط علی (بهبود انگیزش دانش آموزان، پیشرفت فناوری های آموزشی، سیاست گذاری آموزشی، دسترسی به ابزارهای دیجیتال ارزان)، شرایط زمینه ای (ساختار مدارس و برنامه درسی، سطح آمادگی دیجیتال دانش آموزان و معلمان،منابع مالی و زیرساختی مدارس، فرهنگ یادگیری فعال در جامعه)، شرایط مداخله گر (محدودیت های بودجه ای، مقاومت به تغییر و مسائل فنی، قابلیت اطمینان ابزارها، نابرابری دسترسی)، راهبردها (برنامه ریزی ادغام فناوری در کلاس ها، آموزش مداوم معلمان، همکاری با صنعت فناوری، ارزیابی مستمر اثربخشی) و پیامدها (افزایش انگیزش و یادگیری فعال، بهبود مهارت های حرکتی و شناختی، دستیابی به عدالت آموزشی، توسعه پایدار عادات سلامتی) در قالب مدل نهایی ارائه گردید. این پژوهش چارچوبی جامع برای بهره مندی از فناوری های نوظهور در تربیت بدنی ارائه می دهد. نتایج این پژوهش می تواند به نسل های آینده کمک کند تا در دنیایی فناوری محور، سبک زندگی سالم تری داشته باشند. همچنین راهنمایی عملی برای سیاست گذاران و معلمان فراهم می سازد تا آموزش تربیت بدنی را با نیازهای نسل Z و پیشرفت های فناوری همسو نمایند.

کلیدواژه ها:

آموزش تربیت بدنی ، انگیزه دانش آموزان ، فناوری های آموزشی ، فناوری های نوظهور ، یادگیری دانش آموزان