بازشناسی دین در عصر مدرن و نقد تصور رایج از بی دینی

با ظهور مدرنیته نفی دینداری سنتی به مثابه یک انتخاب عقلانی رهایی بخش (تصور رایج از بی دینی) رواج یافته است. پژوهش حاضر با رویکردی استدلالی "بی دینی صرف" را مفهومی موهوم دانسته است، چرا که انسان ذاتا موجودی است که به معنا، امید و ارزش همچنین ارتباط با موجودی فراتر از خود نیاز دارد. زیرا نیاز انسان به یک نظام معنایی غایی، ذاتی و فطری است و این خلا فطری اگر ایجاد شد، به ناگزیر با نظامی شرک آلود پر می شود.لذا بر مبنای تقسیم بندی قرآنی دین به سه دسته (دین حق، دین طواغیت و دین بردگان)، ایدئولوژی های مدرن (نظیر اومانیسم، سکولاریسم و لیبرالیسم) به مثابه «دین های بدیل» تحلیل شدند. نتایج نشان داد که این ایدئولوژی ها، در حکم دین طواغیت (غایت مداری بر محور انسان) یا دین بردگان (غایت مداری بر محور لذت) بوده و منشا بحران های هستی شناختی و معرفت شناختی در عصر حاضر هستند. در نهایت، راهکار الگوی احیاگری اصلاحی برای تمایز دین فطرت و نفی بندگی به دین های غیرحق ارائه می شود

کلیدواژه ها:

بی دینی ، دین فطرت ، دین طواغیت ، دین بدیل ، سکولاریسم ، اومانیسم