بررسی تقابل اندیشه توحیدی نو سلفیان و رویکرد تمدن ساز انقلاب اسلامی

افراط در نقل گرایی چالشی جدی فراروی اندیشه تمدن سازی نوین اسلامی به شمار می رود. نو سلفیه با تاکید بر توحید تنزیهی و نقد نواندیشی، تمدن آفرینی نوین اسلامی را به چالش می کشد و بر دین فردی و اصلاحات اخلاقی متمرکز می گردد. این رویکرد در مقابل اندیشه تمدن ساز انقلاب اسلامی که بر اساس عقلانیت شیعی دست به تمدن آفرینی نوین اسلامی زده و توحید را مبنای نهایی حکمرانی و ساختار قدرت می داند و هدف نهایی خویش را تحقق عینی این توحید در قالب تمدنی نوین می داند، قرار می گیرد. اکنون سوال اصلی این پژوهش این است که اندیشه توحیدی نو سلفیه چگونه در مسیر تمدن سازی انقلاب اسلامی چالش ایجاد می نماید؟ یافته های این پژوهش که با روش اسنادی کتابخانه ای به بررسی این مسئله پرداخته است بیانگر آن است که اندیشه نو سلفی با تاکید بر توحید تنزیهی و نقد نو اندیشی، تمدن سازی نوین اسلامی را به چالش کشیده و بر اصلاحات اخلاقی و فردی تمرکز می نماید. نتیجه این باور تمدن نوین اسلامی را با چالشهایی چون جاهلی دیدن جوامع مسلمین، حکم به کفر و ارتداد مسلمانان، مخالفت با علوم اسلامی و در نهایت اختلال در تدبیر امور جامعه متهم می نماید. فهم صحیح از توحید و ایجاد گفتمان توحیدی در سایه سار عقلانیت می تواند در پیشبرد اهداف اندیشه اجتهادی در زمینه تمدن آفرینی تاثیر بسزایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

توحید ، اندیشه ، نوسلفیه ، انقلاب اسلامی ، تمدن نوین اسلامی