ارزیابی شیوه های فرزندپروری خانواده ها به روش کیفی و تاثیر آن بر خودارزشمندی دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف اصلی این پژوهش ارزیابی و تعیین شیوه های فرزندپروری خانواده ها و تاثیر آن بر خود ارزشمندی دانش آموزان دوره ابتدایی بود. روش پژوهش با به کار گیری رویکرد ترکیبی به روش آمیخته اکتشافی انجام شده است.که شامل روش های کمی و کیفی است. ابزار پزوهش در بخش کیفی مصاحبه و در بخش کمی پرسشنامه بامریند و خود ارزشمندی کروکرلف است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی منطقه ۲ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود که این تعداد ۲۳۰۰۰ نفر بود. مطابق جدول مورگان ۳۷۸ نفر به شیوه نمونه گیری خوشه ای انتخاب شد. بدین صورت که برای ارزیابی شیوه های فرزندپروری خانواده ها از مصاحبه با والدین و برای ارزیابی و تعیین شیوه های فرزندپروری خانواده ها و تاثیر آن بر خودارزشمندی دانش آموزان از پرسشنامه استفاده شد. در بخش کیفی مصاحبه ها از ۳۸ نفر از والدین دانش آموزان صورت گرفت و شیوه غالب فرزندپروری تعیین گردید. نتایج تحلیل سوالات تحقیق نشان داد شیوه های متقاوت فرزندپروری خانواده بر خودارزشمندی دانش آموزان دوره ابتدایی تاثیر دارد. بدین ترتیب که سبک غالب فرزندپروری در بین والدین سبک مقتدرانه است و باورهای دینی و مذهبی، عوامل فرهنگی خانواده ها، وضیعت اقتصادی و روابط عاطفی والدین در تعیین سبک های فرزندپروری موثر است. سپس برای تعیین اثرات شیوه های فرزندپروری بر خودارزشمندی دانش آموزان، پرسشنامه در بین ۳۷۸ نفر از آن ها توزیع و جمع آوری شد. همچنین نتایج نشان داد شیوه فرزندپروری مقتدرانه بر خودارزشمندی دانش آموزان دوره ابتدایی ۱/۳۸ درصد در جهت مثبت و مستقیم و شیوه فرزندپروری مستبدانه و سهل گیرانه به ترتیب ۳/۴ و ۴/۲ درصد در جهت منفی و معکوس بر خودارزشمندی دانش آموزان دوره ابتدایی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

شیوه های فرزندپروری ، خودارزشمندی ، فرزندپروری مستبدانه ، فرزندپروری سهل گیرانه ، فرزندپروری قاطعانه ، فرزندپروری غافلانه