بررسی جامعه شناختی مفهوم آرمان شهر در جهان بینی زنان سنت گرا با تکیه بر رمان های سهم من از پرینوش صنیعی و یک دختر تنها از ادنا اوبراین

جامعه شناسی زنان در دهه های اخیر کوشیده است تا از منظری انتقادی به بازنمایی آرمان ها و خواسته های زنان در جوامع مردسالار بپردازد. یکی از محورهای اساسی در این حوزه، بازاندیشی مفهوم «آرمان شهر زنانه» در بستر ساختارهای فرهنگی و اجتماعی است. پژوهش حاضر با رویکردی جامعه شناختی و بر اساس نظریه ساخت یابی آنتونی گیدنز و مفهوم آگاهی انتقادی پائولو فریره، به بررسی تطبیقی بازنمایی جهان آرمانی زنان سنت گرا در دو رمان سهم من از پرینوش صنیعی و یک دختر تنها از ادنا اوبراین می پردازد. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد که هر دو نویسنده، زنان را در فرآیند گذار از انفعال به آگاهی ترسیم کرده اند، اما تفاوت بنیادینی در مسیر رهایی آنان وجود دارد: معصومه در جامعه ی سنتی ایران، آرمان شهر خود را در دستیابی به ابتدایی ترین حقوق مدنی جست وجو می کند، در حالی که کاتلین در جامعه ایرلند کاتولیک، در پی کسب استقلال فردی است. در نتیجه، آرمان شهر زنانه نه ساختاری ازپیش تعریف شده، بلکه فرآیندی پویا از بازشناسی و خودآگاهی زنان در دل ساختارهای مردسالار است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژگان: آرمان شهر زنان ، جامعه شناسی زنان ، ساخت یابی ، آگاهی انتقادی ، پرینوش صنیعی ، ادنا اوبراین