بلاغت نقیضه در حافظ ناشنیده پند بر اساس نظریه ی لیندا هاچن: تخریب قدرت، وارونه سازی تاریخ و بی جایگاهی

رمان حافظ ناشنیده پند نوشته پزشکزاد، متنی چندلایه است که با استفاده از تکنیک های نقیضه پردازی، ساختارهای تثبیت شده تاریخ، قدرت و روایت را به چالش می کشد. این پژوهش با تکیه بر نظریه نقیضه لیندا هاچن، تلاش دارد تا سه مولفه اصلی نقیضه پردازی در این رمان را بررسی کند: تخریب نمایش های قدرت، وارونه سازی تاریخ و بی جایگاهی عناصر روایی. نتایج پژوهش نشان می دهد که پزشکزاد با بهره گیری از زبان کنایی، کاریکاتور سازی شخصیت ها و ایجاد تضادهای معنایی، تاریخ را از روایت خطی و قطعی خود خارج و آن را به عرصه ای از تناقض های بازنویسی شده تبدیل کرده است. علاوه بر این، نمایش قدرت در این رمان هم بر مبنای اعمال واقعی و هم از طریق تظاهر و نمایش های نمادین شکل می گیرد که این خود منجر به فروپاشی مشروعیت حاکمان می شود. همچنین، بی تناسب سازی عناصر روایی، مانند حضور شخصیت های نامتجانس در یک مجلس یا تغییر کارکرد مکان های اجتماعی، موجب شکستن انسجام روایی و برجسته شدن نقیضه در متن می شود. روش تحقیق با رویکرد تحلیل کیفی رمان بر مبنای نظریه نقیضه هاچن شکل گرفته و یافته های پژوهش حاکی از آن است که پزشکزاد، با طنز پیچیده خود، تاریخ و قدرت را از جایگاه مطلقشان خارج کرده است و آن ها را در معرض خوانشی انتقادی قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

ادبیات طنز ، بازنویسی تاریخ ، پزشکزاد ، نقیضه ، لیندا هاچن