پل های پیاده به مثابه فضای عمومی زیسته: تلفیق رویکرد بیوفیلیک و طراحی اقلیم محور در گچساران

پل ها علاوه بر کارکرد عبوری، نقش مهمی در ارتقای کیفیت فضاهای عمومی، تعامل انسانی و هویت شهری ایفا می کنند. این پژوهش با هدف تبیین شاخص ها و معیارهای طراحی پل های پیاده در شهر دوگنبدان (گچساران) با رویکرد بیوفیلیک و اقلیم محور انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی، توصیفی–تحلیلی و طراحی محور بوده و داده ها از طریق مطالعات اسنادی، تحلیل نمونه های شاخص بین المللی و بررسی شرایط اقلیمی گچساران گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که تلفیق اصول طراحی بیوفیلیک، الزامات اقلیمی مناطق گرم و نیمه خشک، و ملاحظات سازه ای می تواند به ارتقای تجربه فضایی، افزایش تعامل اجتماعی و بهبود آسایش حرارتی کاربران پل های شهری منجر شود. نتایج پژوهش، مجموعه ای از معیارهای طراحی در حوزه فرم، سازه، متریال، پوشش گیاهی و سازماندهی فضایی ارائه می دهد که می تواند به عنوان چارچوبی تحلیلی و کاربردی برای طراحی پل های پیاده در شهرهای با شرایط اقلیمی مشابه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پل پیاده ، طراحی بیوفیلیک ، طراحی اقلیم محور ، فضای عمومی شهری ، تجربه انسانی