مروری بر بررسی عملکرد و گزینش ژنوتیپ ها در کارآیی گیاه سورگوم دانه ای در برابر تنش خشکی

سورگوم دانه ای که به عنوان شاخص گیاهان زراعی مقاوم به خشکی شناخته می شود، عملکرد و پایداری آن در شرایط تنش خشکی به عنوان تنشی مخرب برای عملکرد گیاه، حاصل طیف گسترده ای از لحاظ ژنتیکی و فنوتیپ است. ارزیابی و بررسی ساختار ژنتیکی و شناخت آن ها ارزشمند و جنبه اصلاحی مهمی برای عملکرد گیاه بشمار می رود. بررسی اجمالی پژوهش های انجام شده شامل آزمایش انجام شده در تبریز، با سه سطح آبیاری ۶۰، ۱۲۰و ۱۸۰ میلی متر بر روی ۷ لاین سورگوم دانه ای بررسی و صفاتی مانند وزن، عملکرد دانه، وزن هزار دانه در آن اندازه گیری و مقایسه شد و لاین های برتر در هر مورد معرفی گردید. عملکرد دانه به عنوان عامل موثر در گزینش ژنوتیپ و عملکرد بیولوژیک آن ها یادداشت برداری به عمل آمد و در ادامه عملکرد ارقام در شرایط تنش، کمی تحمل و مطلوب با توجه به شاخص های SSI، TOLو MP بررسی و ارقام متحمل شناسایی شدند. در نهایت به ژن های خانواده NAC به عنوان عوامل موثر در تحمل تنش خشکی و آغازگر های اختصاصی آن ها در گروه SNAC، گروه ATAF به عنوان یک تنظیم کننده مثبت یا منفی در بیان ژن، اشاره شد.

کلیدواژه ها:

سورگوم دانه ای ، ژنوتیپ ، تنش خشکی ، عملکرد دانه.