مروری بر ویژگیها و پاسخ های دستگاه ایمنی در بیماری لوپوس

بیماری های خودایمنی، اختلالات مزمنی هستند که در اثرنقص تولرانس ایمونوژیک نسبت به آنتی ژنهای خودی ایجاد می شوند. بیماری های خودایمن برخلاف تصور نادرنیستند وشیوع حدود ۵%در جمعیت جهانی دارند. به نظر می رسد تعامل بین فاکتورهای ژنتیکی و محیطی در بروز بیماری های خودایمن نقش داشته باشند. یکی از این بیماری های خودایمن لوپوس است. لوپوس بیماری است که تظاهرات مختلف و درگیری اعضای بدن از جمله کلیه، سیستم اعصاب مرکزی، عروق، مفاصل، پوست و ... که در نتیجه وجود اتو آنتی بادی های سیستم ایمنی علیه هسته سلول ما ایجاد می گردد. علت ایجاد بیماری لوپوس مشخص نمی باشد ولی وجود استعداد ژنتیکی و برخورد با استرس های محیطی باعث از تعادل خارج شدن سیستم ایمنی دستگاه ایمنی بدن و ساخت آنتی بادی ها و بروز تظاهرات بالینی و ایمونولوژیک می شود.

کلیدواژه ها:

بیماری خودایمن ، لوپوس ، دستگاه ایمنی ، آنتی بادی ، مزمن.