ارزیابی فنی–اقتصادی بازیابی و مایع سازی دی اکسید گوگرد از گازهای دودکش واحدهای بازیافت گوگرد: مطالعه موردی یک پالایشگاه گازی

دی اکسید گوگرد (SO₂) یکی از آلاینده های مهم گازهای دودکش صنایع است که انتشار آن با پیامدهای زیست محیطی قابل توجهی همراه است. در این مطالعه، امکان سنجی فنی–اقتصادی بازیابی و مایع سازی SO₂ از گازهای دودکش واحدهای بازیافت گوگرد یک پالایشگاه گازی بررسی شد. پس از ارزیابی فناوری های تجاری مبتنی بر جاذب های احیاپذیر، فرآیندCansolv به دلیل بازده بازیابی بالا، سازگاری با گازهای دودکش واحدهای بازیافت گوگرد و سابقه صنعتی مناسب انتخاب گردید. طراحی واحد بازیابی بر مبنای اطلاعات دارنده لیسانس و طراحی واحدهای نم زدایی و مایع سازی با استفاده از Aspen HYSYS V۸.۶ انجام شد. ارزیابی اقتصادی نیز با روش فاکتوری و تحلیل جریان نقدی تنزیل شده صورت گرفت. برای مطالعه موردی، واحدی با ظرفیت تولید ۳۳۷ هزار تن SO₂ مایع در سال و خلوص ۹۹.۹۵ درصد وزنی طراحی گردید. سرمایه گذاری کل و هزینه تولید سالانه به ترتیب ۱۰۳.۴ میلیون دلار و ۳۱.۳ میلیون دلار در سال برآورد شد. در ظرفیت طراحی و قیمت فروش ۴۰۰ دلار بر تن SO₂، شاخص های اقتصادی ROI، NR، NPW و PBP به ترتیب ۵۷.۹%، ۴۵.۵ میلیون دلار، ۲۲۹.۵ میلیون دلار و ۱.۳ سال حاصل شدند. همچنین، ظرفیت سر به سر اقتصادی فرآیند ۳۷ هزار تن در سال تعیین شد که به مراتب کمتر از ظرفیت طراحی واحد است. نتایج نشان می دهد بازیابی و مایع سازی SO₂، علاوه بر کاهش انتشار آلاینده های اسیدی، از پتانسیل اقتصادی مناسبی برای تولید محصول با ارزش افزوده برخوردار بوده و اعمال سیاست های زیست محیطی و سازوکارهای تامین مالی سبز می تواند جذابیت اقتصادی آن را تقویت نماید.

کلیدواژه ها:

دی اکسید گوگرد ، گاز دودکش ، بازیابی SO₂ ، ارزیابی فنی–اقتصادی ، پالایشگاه گاز