اثر موقعیت آشکارساز BF۳ بر تابع پاسخ کره ی بانر: شبیه سازی بر پایه روش مونت کارلو

طیف سنجی نوترون از جنبه های مختلف همچون پژوهش های هسته ای، فیزیک راکتور و انتخاب ابزارهای مناسب دزیمتری نوترون دارای اهمیت است. یکی از روش های متداول در این زمینه، سامانه ی طیف سنج کره ی بانر است. در این سامانه تابع پاسخ آشکارساز و در نتیجه حساسیت آشکارساز بسیار تحت تاثیر مکان قرارگیری آشکارساز در کره ی بانر است. در این پژوهش تاثیر موقعیت آشکارساز بر توابع پاسخ و حساسیت آشکارساز مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور، نخست تابع پاسخ آشکارساز BF۳ واقع در مرکز کره های بانر به قطرهای ۵/۳، ۲/۴، ۵، ۵/۶، ۸، ۱۰ و ۱۲ اینچ برای ۲۶ انرژی مختلف نوترون (از eV ۰۰۱/۰ تا MeV ۲۰) با استفاده از روش مونت کارلو شبیه سازی و اعتبارسنجی شد. سپس آشکارساز نسبت به موقعیت قرارگیری اولیه (موقعیت مرکزی) به انداز ه ی cm ۵/۱ به سمت نزدیک به چشمه (موقعیت ۱) و cm ۵/۱ به سمت دور از چشمه (موقعیت ۲) جابه جا شد. توابع پاسخ در هر حالت بدست آمده و مقایسه شد. نتایج نشان داد که در این محدوده ی انرژی، جابه جایی آشکارساز به سمت نزدیک به چشمه منجر به افزایش تابع پاسخ تا مقدار بیشینه ی ۸۶/۳۰ % و کمینه ی ۸۰/۱۲ % می شود؛ این در حالی است که جابه جایی آشکارساز به سمت دور از چشمه تا مقدار بیشینه ی ۶۰/۲۷ % و کمینه ی ۰۱/۰ % کاهش تابع پاسخ را به دنبال دارد.

کلیدواژه ها:

طیف سنجی نوترون ، آشکارساز BF۳ ، طیف سنج کره ی بانر (BSS) ، روش مونت کارلو