زبان، عواطف و محتوای غیرمفهومی

اگرچه بحث از ماهیت عواطف در سال های اخیر در میان فیلسوفان جایگاهی ویژه پیدا کرده است، نسبت عواطف و زبان از سوی ایشان به اندازه کافی به بحث گذاشته نشده است. مقاله حاضر می کوشد با دفاع از غیرمفهوم گرایی درباره محتوای عواطف گامی در راستای پرکردن این خلا بردارد. ما همچنین نتایج بحثمان را درباره امکان پرورش اخلاقی-دینی افراد از مسیر اثرگذاری عاطفی به وسیله ابزارهای زبانی دنبال می کنیم. در تحلیل نهایی، در راستای توضیح نسبت محتوای زبان و عواطف، سه تراز از هم تفکیک خواهند شد: تراز اول بخشی از محتوای عواطف را که غیرمفهومی و غیرزبانی است برجسته می کند؛ تراز دوم به محتوای اشاره ای عواطف اختصاص دارد و تراز سوم به محتوای عام و کلی عواطف نظر خواهد داشت. مشخصا تراز اول موید نگرش محتاطانه و متواضعانه در قبال توان ما برای پرورش اخلاقی و دینی افراد است. تراز دوم اهمیت انتقال عواطف از مسیر عمل کردن را نشان می دهد و تراز سوم نیاز به مهندسی مفهومی زبان عاطفی پیش از تلاش برای پرورش اخلاقی و دینی را برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

عواطف ، زبان ، محتوای غیرمفهومی ، محتوای غیرزبانی ، پرورش اخلاقی