شناسایی، بومی سازی و مدلسازی علی موانع پذیرش و اجرای صنعت ۴.۰ در شرکتهای فولادی

ظهور انقلاب صنعتی چهارم، فناوری های مختلفی را به ارمغان آورده است که به رشد سازمان ها کمک می کنند. تحول دیجیتال شرکت ها، که در حال حاضر ازطریق ابتکارات صنعت ۴.۰ در حال توسعه است، نویدبخش انقلابی در سیستم های آنها در زمینه کاهش هزینه ها، بهبود بهره وری و گسترش فرصت های تجاری است. پیاده سازی فناوری های ۴.۰ در صنعت فولاد، بهبود درخور توجهی را در کل زنجیره ارزش از تولید، تامین، فروش و خدمات ایجاد می کند؛ اما صنعت ۴.۰ برای کشورهای در حال توسعه نسبتا جدید است و بنابراین به دانش عمیق و درک روشنی درباره چالش ها و موانع پذیرش و پیاده سازی آن نیاز دارد. در پژوهش حاضر با هدف درک بهتر موانع صنعت ۴.۰‎‍، مدل علی آنها در صنعت فولاد‎‍ ‎‍شناسایی و طراحی شد. در ابتدا با بررسی پیشینه پژوهش، ۱۵ مانع شناسایی شد. در مرحله بعد با استفاده از روش دلفی فازی، بومی سازی آنها در صنعت فولاد انجام و درنهایت ۱۲ مانع‎‍ تایید شد؛ سپس با استفاده از روش دیمتل فازی درجه تاثیرگذاری، تاثیرپذیری و تعامل موانع به دست آمد. همچنین موانع علت و معلول مشخص و شبکه علی روابط بین آنها ترسیم شد. نتایج نشان داد که موانع مدیریتی، فناوری و مالی – اقتصادی، مهم ترین موانع اجرای صنعت ۴.۰ در شرکت های فولادی‎‍اند و باید بیشتر از‎‍ موانع دیگر به آنها توجه کرد. یافته های پژوهش برای مدیران و سیاست گذاران شرکت های فولادی ارزشمند است که تمایل به حذف موانع کلیدی اجرای موفقیت آمیز صنعت ۴.۰ دارند‎‍ و به آنها کمک می کند تا استراتژی هایی را برای مقابله با این موانع تدوین کنند.

کلیدواژه ها:

صنعت ۴.۰ ، صنعت فولاد ، دیمتل فازی ، دلفی فازی