قیمت گذاری عامل ریسک نکول بدهی های کوتاه مدت در بازار سرمایه ایران با رویکرد اختیار معامله مرکب

این پژوهش با هدف معرفی و اضافه‎ کردن عامل ریسک نکول بدهی های کوتاه مدت به عنوان عاملی جدید در چارچوب مدل های قیمت گذاری دارایی های سرمایه‎ ای و بررسی تاثیر آن بر قدرت تبیین این مدل ها در بازار سرمایه ایران انجام شده است. نوآوری این پژوهش در استفاده از مدل ساختاری گسک مبتنی بر اختیار معامله مرکب به منظور برآورد عامل ریسک نکول بدهی های کوتاه مدت و ارزیابی تجربی تاثیر افزودن این عامل به مدل های چندعاملی قیمت گذاری دارایی ها در تبیین بازده سهام است؛ بدین‎ منظور ابتدا، احتمال نکول بدهی های کوتاه مدت شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس ایران طی سال های ۱۳۸۳ تا ۱۴۰۲ با بهره گیری از مدل ساختاری گسک و ازطریق حل دستگاه معادلات غیرخطی با استفاده از الگوریتم های عددی برآورد شد. سپس عامل ریسک نکول بدهی های کوتاه مدت با استفاده از این احتمالات محاسبه و به مدل های چندعاملی قیمت گذاری دارایی ها افزوده شد. برای ارزیابی تجربی عملکرد مدل های تعدیل‎ شده، ابتدا رگرسیون های سری زمانی بر مجموعه ای از دارایی های آزمون اجرا شد که دارای ویژگی احتمال نکول بدهی های کوتاه مدت بودند و به منظور سنجش پایداری نتایج، تحلیل های مشابهی بر دارایی های آزمون فاقد این ویژگی نیز انجام پذیرفت. یافته های حاکی است که افزودن عامل ریسک نکول بدهی های کوتاه مدت به مدل های چندعاملی قیمت گذاری دارایی ها، به طور معناداری توان تبیین این مدل ها در تحلیل بازده سهام را افزایش داده است. این بهبود در گروه دارایی های آزمون دارای ویژگی احتمال نکول بدهی های کوتاه مدت و نیز در گروه دارایی های فاقد این ویژگی مشاهده شده است.

کلیدواژه ها:

اختیار‎ معامله مرکب ، بازدهی سهام ، ریسک نکول بدهی های کوتاه‎ مدت ، مدل های عاملی قیمت گذاری دارایی ها