بررسی پایداری گرمایی و رفتار زیستی داربست نانوالیاف هیبریدی پلیمر- نانوذرات سرامیک

سرامیک های اکسیدی عمدتا رفتار زیست خنثی دارند و نیاز به اصلاح سطح به منظور افزایش زیست فعالیت با بافت استخوان هستند. این پژوهش به بررسی ایجاد داربست نانوالیاف هیبریدی از نایلون۶-هیدروکسی آپاتیت روی کاشتنی آلومینا-زیرکونیای چقرم شده می پردازد. نانوداربست به کمک روش الکتروریسی روی سطح ایجاد شد. نتایج نشان داد که میانگین قطر الیاف nm ۷۰-۱۸۰، ضخامت داربست کمتر از nm ۵۰۰ و تخلخل های باز با میانگین قطر nm ۵۰۰ ایجاد شدند. ارزیابی پایداری گرمایی نشان داد که نانوداربست تا ۲۰۰ درجه سانتیگراد پایداری گرمایی دارد و از دمای ۳۰۰ درجه سانتگیراد عملا زمینه پلیمر نایلون ۶ تخریب می شود. زیست فعالی به کمک آزمون غوطه وری در محلول شبیه ساز بدن (SBF) پس از ۲۱ روز بررسی شد. نتایج تشکیل فاز آپاتیت نانوساختار شبه استخوان با ریخت شناسی تیغه ای شکل با با ضخامت دیواره ۵ ± ۳۴ نانومتر را تایید کرد. آزمون فعالیت ضد باکتریایی نشان داد پوشش داربست نانوالیاف هیبریدی از نایلون۶-هیدروکسی آپاتیت روی کاشتنی آلومینا-زیرکونیای باعث بهبود ۱۰ درصد فعالیت ضد باکتریایی می شود. توسعه چنین پوشش های زیست پزشکی زیست فعال راه های جدیدی را برای کاربردهای مهندسی بافت استخوان باز می کند.

کلیدواژه ها:

آپاتیت شبه استخوان ، الکتروریسی ، زیست فعال ، نانوالیاف ، کاشتنی سرامیکی