طراحی مدل سامانه دانشی همزیست مبتنی بر هوش مصنوعی مولد: از مدیریت منابع انسانی مثبت گرا تا خلق هوش جمعی راهبردی
محل انتشار: فصلنامه مدیریت دانش سازمانی، دوره: 9، شماره: 3
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 108
فایل این مقاله در 42 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_OKMJ-9-3_006
تاریخ نمایه سازی: 7 آبان 1405
چکیده مقاله:
هدف: هوش مصنوعی مولد فرصت هایی برای مدیریت دانش و منابع انسانی ایجاد کرده، اما مدلی که هم افزا شکوفایی کارکنان و خلق دانش راهبردی را تلفیق کند، نادر است. این پژوهش با هدف طراحی مدل سامانه دانشی همزیست مبتنی بر هوش مصنوعی مولد و تبیین روابط علی مولفه های آن انجام شد.روش پژوهش: پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی در دو مرحله انجام شد. در مرحله کیفی، دلفی فازی با ۱۵ خبره مولفه های اولیه را استخراج کرد. در مرحله کمی، دیمتل فازی روابط علی را تحلیل و نگاشت شناختی فازی و شبیه سازی عامل محور در افق پنج ساله پویایی های سامانه را مدل سازی کرد. اعتبار محتوا با نسبت روایی محتوایی و پایایی با ضریب کندال (۷۳/۰) تایید شد.یافته ها: پنج مولفه شناسایی شد؛ شفافیت الگوریتمی، حفظ تنوع شناختی، بازخورد تعامل انسان‑ماشین، یادگیری شخصی سازی شده مولد و حکمرانی اخلاقی هوش مصنوعی. «حفظ تنوع شناختی» با بیشترین علیت (۷۸/۳+) قوی ترین متغیر علی بود. شبیه سازی نشان داد سامانه کامل خلق دانش راهبردی را ۸۷ درصد افزایش، فرسودگی شغلی را از ۳۴ به ۱۲ درصد کاهش و دقت تصمیم گیری را ۴۸ درصد بهبود می بخشد.بحث: برخلاف رویکردهای سنتی، حفظ تنوع شناختی موتور هم افزایی دانش و به زیستی است. شفافیت الگوریتمی اعتماد و بازخورد را ممکن ساخته و یادگیری شخصی شده را تحت حکمرانی اخلاقی هدایت می کند.نتیجه گیری: این پژوهش چارچوبی یکپارچه برای پیوند مدیریت منابع انسانی مثبت‑گرا، هوش مصنوعی مولد و هوش جمعی راهبردی ارائه می دهد. سازمان ها باید حفظ تنوع شناختی و شفافیت الگوریتمی را در پیاده سازی اولویت دهند. تعمیم پذیری به صنایع دانش بنیان ایران محدود است.
کلیدواژه ها:
سامانه دانشی همزیست ، شبیه سازی عامل محور ، مدیریت منابع انسانی مثبت گرا ، هوش جمعی راهبردی ، هوش مصنوعی مولد
نویسندگان
تیمور مرجانی
استادیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران، tmarjani@usc.ac.ir
علی داوری
دانشیار، گروه کسب و کار جدید، دانشکده کارآفرینی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران، ali_davari@ut.ac.ir
علی سعداله
استادیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران، sadollah@usc.ac.ir
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :