بررسی مزایا، معایب و کاربردهای ابزارهای هوش مصنوعی

گسترش سریع مدل های هوش مصنوعی مولد، مدل های زبانی بزرگ، دستیارهای برنامه نویسی، سامانه های AIOps و ابزارهای هوشمند امنیت سایبری، معماری و فرایندهای فناوری اطلاعات و ارتباطات را دستخوش تغییر کرده است. هدف این پژوهش، بررسی فنی و تحلیلی مزایا، معایب، ریسک ها و کاربردهای ابزارهای رایج هوش مصنوعی در چرخه حیات سامانه های فناوری اطلاعات و ارتباطات است. پژوهش حاضر با رویکرد مروری تحلیلی و با اتکا بر ادبیات علمی معتبر، ابتدا ابزارها را در حوزه های پردازش زبان طبیعی، مهندسی نرم افزار، تحلیل داده، شبکه، رایانش ابری، عملیات فناوری اطلاعات و امنیت سایبری طبقه بندی می کند و سپس آنها را بر اساس معیارهای دقت، بهره وری، امنیت، حریم خصوصی، هزینه، مقیاس پذیری، قابلیت یکپارچه سازی و نیاز به نظارت انسانی مقایسه می کند. نتایج نشان می دهد که ارزش AI در ICT بیش از آنکه به تولید پاسخ وابسته باشد، به توانایی آن در تحلیل حجم زیاد داده، خودکارسازی وظایف تکراری، پشتیبانی از تصمیم گیری و ایجاد حلقه های هوشمند میان داده، نرم افزار و زیرساخت وابسته است. در مقابل، توهم مدل، تولید کد آسیب پذیر، افشای داده، حملات Prompt Injection ، وابستگی به ارائه دهنده و خطاهای تصمیم گیری از مهم ترین موانع استقرار گسترده محسوب می شوند. در پایان، یک چارچوب چندمعیاره برای انتخاب ابزار AI و یک مدل بلوغ پنج سطحی برای استقرار سازمانی پیشنهاد می شود. یافته اصلی آن است که در کاربردهای حساس، معماری Human-in-the-Loop، حاکمیت داده، کنترل دسترسی، ارزیابی مستمر مدل و دروازه هوش مصنوعی سازمانی باید جزء الزامات معماری باشند

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، مدل زبانی بزرگ ، AIOps ، امنیت سایبری ، فناوری اطلاعات و ارتباطات