ضرورت های تنظیم گری رسانه های اجتماعی: تحلیلی بر قوانین اتحادیه اروپا

چالش تنظیم گری رسانه های اجتماعی ناشی از تزاحم حق حاکمیت برای مقابله با کژکارکردها از یک سو و صیانت از برخی حقوق ذاتی مانند آزادی بیان و حریم خصوصی کاربران از سوی دیگر است. اتحادیه اروپا در پاسخ به این چالش، چهارچوبی کلی متشکل از مقررات عمومی حفاظت از داده، قانون خدمات دیجیتال، قانون بازارهای دیجیتال و قانون هوش مصنوعی تدوین کرده است؛ اما جرم انگاری مصادیق عینی محتوای غیرقانونی را به قوانین داخلی کشورهای عضو احاله می نماید. مقررات عمومی حفاظت از داده، اصول هفت گانه را تعیین کرده و داده های حساس نظیر منشا نژادی و عقاید سیاسی را تحت حمایت ویژه قرار داده است. قانون بازارهای دیجیتال با رویکرد پیش دستانه، سکو(پلتفرم) های بسیار بزرگ را به عنوان دروازه بان شناسایی و رفتارهای انحصاری را ممنوع می کند. قانون خدمات دیجیتال نیز چهارچوبی جامع برای مسئولیت سکو ها در قبال محتوای غیرقانونی ایجاد کرده و بر شفافیت و سازوکار های گزارش دهی تاکید دارد. کژکارکردهایی که ضرورت تنظیم گری رسانه های اجتماعی را ایجاب می کنند، طیف گسترده ای از رفتارهای مجرمانه و آسیب زا را دربرمی گیرند. مهم ترین این موارد عبارت اند از: افترا، نفرت پراکنی، ترغیب به خشونت، محتوای تروریستی، سوءاستفاده از کودکان در قالب هرزه نگاری و بهره کشی جنسی و تبعیض نژادی که به عنوان مصادیق اصلی محتوای غیرقانونی شناخته شده اند. از دیگر کژکارکردها می توان به تبلیغات گمراه کننده و عدم شفافیت در کارزار های انتخاباتی، قصور در حفاظت از اطلاعات و مقابله با حملات سایبری، جمع آوری بیش از حد داده ها، پردازش غیرمجاز داده های کاربران، تضییع حقوق کاربران، و رفتارهای انحصارطلبانه اشاره کرد که هر یک در قوانین مربوطه جرم انگاری شده اند.

کلیدواژه ها:

رسانه های اجتماعی ، تنظیم گری ، رسانه.