واکاوی تعامل محیط زیست، جامعه و فرهنگ در پایداری شهری با رویکرد مدیریت فرهنگی

هدف: هدف این پژوهش، واکاوی تعامل سه گانه محیط زیست، جامعه و فرهنگ در فرآیند پایداری شهری با تاکید بر نقش و جایگاه مدیریت فرهنگی به عنوان یک رویکرد راهبردی است. این مطالعه با تمرکز بر شناسایی سازوکارهای تعاملی میان ابعاد زیست محیطی، اجتماعی و فرهنگی پایداری شهری، تحلیل چالش های موجود در به کارگیری رویکرد فرهنگ محور در مدیریت شهری ایران و ارائه راهکارهای عملیاتی برای تقویت این تعامل انجام شده است.روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی–تحلیلی انجام شده است. در این راستا، مبانی نظری مرتبط با پایداری شهری، بوم شناسی فرهنگی، بازآفرینی فرهنگ مبنا و مدیریت فرهنگی شهری بررسی و تحلیل شده اند. داده های مورد نیاز از طریق مرور نظام مند مقالات علمی–پژوهشی داخلی و بین المللی و مطالعات موردی گردآوری شده اند. برای تحلیل داده ها از رویکرد تحلیل محتوای کیفی استفاده شده است.یافته ها و نتایج: نتایج نشان می دهد که فرهنگ به عنوان یک واسطه کلیدی، پیش از هرگونه سرمایه گذاری و توسعه ای در پایداری عناصر و عوامل شکل دهنده شهر نظیر حمل و نقل، محیط زیست و مشارکت مردمی حائز اهمیت است .بازآفرینی فرهنگ مبنا در شهرهای ایران عمدتا تاثیرات اجتماعی–کالبدی و هویتی ایجاد کرده و کمتر به تحول اقتصادی گسترده منجر شده است تحلیل تجارب جهانی نشان می دهد که برنامه های پایتخت فرهنگی اروپا می توانند به عنوان کاتالیزور برای تجدید فرهنگی و توسعه پایدار شهری عمل کنند همچنین، خدمات اکوسیستمی فرهنگی به عنوان پل ارتباطی میان محیط زیست و جامعه عمل می کنند و تنوع زیست فرهنگی به عنوان ابزاری مفید در برنامه ریزی و مدیریت زیرساخت های سبز شهری محسوب می شود . یافته ها حاکی از آن است که بدون زمینه سازی فرهنگی، سرمایه گذاری های زیست محیطی و اجتماعی ممکن است با مقاومت یا بی تفاوتی جامعه مواجه شوند.

کلیدواژه ها:

پایداری شهری ، مدیریت فرهنگی ، بوم شناسی فرهنگی ، بازآفرینی فرهنگ مبنا ، خدمات اکوسیستمی فرهنگی ، تعامل محیط زیست و جامعه ، سیاست گذاری فرهنگی شهری