نقش رقابت پذیری در انتقال اثر پایداری زنجیره تامین به عملکرد سازمانی: شواهدی از شرکت های کوچک و متوسط صنایع غذایی

در سال های اخیر، رویکردهای پایدار در مدیریت زنجیره تامین، به ویژه در صنایع غذایی، به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی برای بقا و رقابت مطرح شده اند. با این حال، شرکت های کوچک و متوسط به دلیل محدودیت های ساختاری و مالی همواره در توجیه اقتصادی این اقدامات دچار تردید بوده اند و ضرورت دارد که سازوکار دقیق اثرگذاری این اقدامات بر عملکرد نهایی این بنگاه ها به روشنی تبیین گردد. از این رو، پژوهش جاری به دنبال بررسی اثر مدیریت زنجیره تامین پایدار بر عملکرد سازمانی بود. در این راستا، مزیت رقابتی را به عنوان سازوکار میانجی گری بررسی کرد. جامعه آماری این مطالعه متشکل از مدیران و کارشناسان شرکت های غذایی کوچک و متوسط در شهر مشهد بود، و ۳۸۷ نفر از آنها با اجرای نمونه گیری دردسترس نظرسنجی شدند. بر این اساس، مطالعه حاضر از نظر هدف از نوع پژوهش های کاربردی است، و از نظر روش جمع آوری و تحلیل داده ، پیمایشی می باشد. داده های میدانی به وسیله یک پرسشنامه ۱۵سوالی متشکل از مطالعات معتبر خارجی به دست آمد و با مدلسازی معادلات ساختاری در نرم افزار ایموس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج به دست آمده موید هر چهار فرضیه پژوهش بود که جزئیات آن به قرار زیر است: مدیریت زنجیره تامین پایدار بر عملکرد سازمانی تاثیر مستقیم و معنادار داشت؛ مدیریت زنجیره تامین پایدار بر مزیت رقابتی اثر معنادار داشت؛ مزیت رقابتی بر عملکرد سازمانی اثر معنادار داشت؛ مزیت رقابتی رابطه بین مدیریت زنجیره تامین پایدار و عملکرد سازمانی را به طور جزئی میانجی گری کرد. بر اساس بینش های حاصله، پیشنهاداتی جهت بهبود عملکرد سازمانی بنگاه های مورد بررسی برای دستیابی به مزیت رقابتی در راستای مفهوم پایداری ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

مدیریت زنجیره تامین ، پایداری ، مزیت رقابتی ، عملکرد سازمانی ، شرکت های کوچک و متوسط