بررسی تاثیر آموزش مشارکت اجتماعی از طریق پروژه های مدرسه محور بر افزایش کنشگری مسئولانه دانش آموزان

زمینه و هدف: مشارکت اجتماعی هنگامی به یک دستاورد تربیتی پایدار تبدیل می شود که دانش آموز از دریافت کننده منفعل پیام های اخلاقی فراتر رود و در شناسایی مسئله، گفت وگو، تصمیم گیری، اجرای راه حل و پاسخ گویی نسبت به پیامدهای آن سهم واقعی داشته باشد. هدف مقاله حاضر، تبیین سازوکارهای تاثیر آموزش مشارکت اجتماعی از مسیر پروژه های مدرسه محور بر کنشگری مسئولانه دانش آموزان و ارائه چارچوبی قابل اجرا و قابل ارزشیابی برای مدرسه است. روش: پژوهش از نوع مروری تحلیلی و مبتنی بر مطالعه هدفمند منابع علمی و اسناد راهنمای تربیتی درباره یادگیری خدمت محور، صدای دانش آموز، عاملیت، آموزش شهروندی و یادگیری پروژه محور است. یافته ها: تحلیل منابع نشان می دهد پروژه های اصیل، در صورت برخورداری از انتخاب دانش آموز، پیوند با برنامه درسی، مشارکت برابر، تامل هدایت شده، بازخورد و سنجش فرایندی، می توانند فرصت تمرین مسئولیت پذیری، گفت وگو، همکاری و حل مسئله جمعی را افزایش دهند. بااین حال، شواهد علی درباره اندازه و پایداری آثار، به ویژه در محیط های غیرغربی، یکدست نیست و مشارکت نمایشی یا تکلیف اجباری ممکن است اثر تربیتی را تضعیف کند. نتیجه گیری: پیشنهاد می شود مدارس از پروژه های کوتاه مدت، کم هزینه و مسئله محور آغاز کنند، برای دانش آموز حق انتخاب واقعی قائل شوند و پیامدهای شناختی، نگرشی و رفتاری را جداگانه ارزیابی کنند. الگوی هشت هفته ای و ماتریس شاخص های پیشنهادی این مقاله ابزار طراحی هستند و به عنوان مداخله آزموده شده معرفی نمی شوند.